Ourwalkabout.nl is a blog about the world trip Michiel de Wit and Judica Wondergem are making in 2010.


55° 41' N, 37° 32' E
27 February 2010, 22:37

Een lesje Russisch

Even kort tussendoor: wie wil er Rus­sisch leren? Iedereen schree­uwt hoe moeil­ijk Rus­sisch is, maar de tover­for­mules om een glim­lach te tov­eren zijn best een­voudig. Een paar woord­jes Rus­sisch doen won­deren! Dus, wie doet er mee? Wat je in Rus­land moet weten:

Wij gaan er straks nog maar eens even goed op stud­eren. Vanavond hebben we van wat aardige mensen op een Rus­sisch feestje (geen Wodka, gek genoeg) al wat hulp gekre­gen. Zoals je kunt zien is Rus­sisch bepaald een ton­gen­breker en is het goed uit­spreken van zelfs de meest een­voudige woor­den al een hele tour…

  • Print
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • PDF
  • Twitter
  • Hyves

3 reactie

28 February 2010
14:42
Bas

Je vergeet:

Proost = nazdarovje

Voor als de wodka komt ;)

28 February 2010
17:48
Tante Marijke en Oom Wim

Beste Michiel en Judica,

Onder­staand gedicht wilden wij jul­lie nog meegeven voor onder­weg. Lees het eerst, bewaar het, en lees het weer als jul­lie terug zijn in Ned­er­land.
Tot nog toe ziet jul­lie reis er goed uit. Wij wensen jul­lie nog­maals een goede reis en veel mooie ervaringen.

Ithaka

Als je doel is Ithaka en je vertrekt daarheen,
dan hoop ik dat je tocht lang zal zijn,
en vol nieuwe ken­nis, vol avontuur.

Vrees geen Laistrigo­nen en Kyclopen, of een woe­dende Posei­don;
je zult ze niet tegenkomen op je weg, als
je gedachten ver­heven zijn, en emotie
je lichaam en geest niet ver­laat.
Laistrigo­nen en Kyclopen, en de razende Posei­don
zul je niet tegenkomen op je weg,
als je ze al niet mee­droeg in je ziel, en
je ziel ze niet voor je voeten werpt.

Ik hoop dat je tocht lang mag zijn,
de zome­rocht­en­den takrijk zijn, en
dat het zien van de eerste havens
je een ongek­ende vreugde geeft.
Ga naar de waren­huizen van Feni­cië,
neem er het beste uit mee.
Ga naar de ste­den van Egypte, en
leer van een volk dat ons zoveel te leren heeft.

Ver­lies Ithaka niet uit het oog;
daar aankomen was je doel.
Maar haast je stap­pen niet;
het is beter dat je tocht duurt en duurt
en je schip pas ankert bij Ithaka,
wan­neer je rijk gewor­den bent
van wat je op je weg hebt geleerd.

Verwacht niet dat Ithaka je meer rijk­dom geeft.
Ithaka gaf je een prachtige reis;
zon­der Ithaka zou je nooit vertrokken zijn.
Het gaf je alles, meer geven kan het niet.

En mocht je vin­den dat Ithaka arm is,
denk dan niet dat het je bedroog.
Want je bent wijs gewor­den, hebt intens geleefd,
en dat is de beteke­nis van Ithaka.

Kon­stan­ti­nos Kavafis (1863–1933).

28 February 2010
21:53
michieldewit

Wat een prachtig gedicht! Het ver­wo­ordt inder­daad ook pre­cies wat wij van onze reis hopen mee te kri­j­gen: de reis zelf is het doel.

Stuur een reactie