De laatste post was net voordat we naar het station gingen. Nu is het 23.13 Moscow tijd (de trein kent alleen Moscow tijd) en we rijden door een donker landschap met veel sneeuw. Het was nog een gedoe, met de metro ging alles goed, er was ons alleen verteld dat er twee treinstations waren bij het metro station. Toen we boven kwamen wisten we dan ook niet zeker waar we heen moesten en het cyrillisch hielp niet. We vroegen een voorbijganger of dit het goede station was, het antwoord luidde ‘da’. Goed, dat hebben we gered, en eenmaal binnen werden we nog minder wijs. De eerste vrouw achter een loket wilde niet helpen. Mijn stressniveau was enorm gestegen en ik rende bijna rond als kip zonder kop. Michiel hield het hoofd koel. Bij het andere loket was de vrouw vriendelijk genoeg om ons in Russisch te vertellen dat we door moesten lopen en ze wees een richting op. Uiteraard liepen we eerst verkeerd en konden geen spoor vinden. Terug en de andere kant op. Het rare was dat je het gebouw weer uit moest lopen en dat de sporen ongeveer 100 meter verder waren. Michiel had tegen die tijd goed door waar we heen moesten en leidde mij rechtstreeks naar het spoor. Daar stond de trein met bij elke deur een Chinese conducteur/ treinbediende. Op naar wagon 9. Daar aangekomen keek ‘onze’ treinbediende moeilijk naar onze tickets. Wij hebben 2 boekjes gekregen, 1 met de trein tickets naar Irkutsk en Ulaan Baator en een met de tickets van Ulaan Baator naar Beijing. Direct vroeg hij met gebaren of we naar Ulaan Baator gingen. Nee, was het antwoord Irkutsk. Er werd iemand anders bijgehaald en ik werd met de minuut onrustiger. Na overleg mochten we in ieder geval de trein in, eindelijk. We werden naar onze coupé gewezen en konden de grote rugzakken neerzetten. We waren verbijsterd, wat een luxe coupé! Als je binnenkomt aan de rechterkant twee banken/ bedden die ook kunnen worden opgeklapt. In het midden een tafelte (met thermoskan) en tegenover de banken in de hoek bij het raam nog een grote zitstoel. Michiel zit nu opgekruld in die stoel foto’s te maken.
Verder is er links na de deur direct een ondiepe kast met een paar haakjes en… de deur naar de ‘badkamer’.
Een klein hokje met een kraan en een handdouche, het water loopt dan via het putje weg. Er is een grote bagageruimte in een vak boven de gang, daar zitten onze rugzakken in en onder de zitstoel en het onderste bed is voldoende ruimte om onze reistasjes met kleding en al het eten neer te leggen. Verder hebben we heerlijk stevige kussens, kraakheldere witte lakens en zelfs bedlampjes. Overal lijkt aan gedacht, we hebben de optie voor schemerlicht en gewoon TL licht en zelfs een stopcontact. Er zijn gordijntjes en zelfs een uitklapbaar mini trappetje om op het bovenste bed te komen. Beide bedden hebben een mini rekje/netje waar je een aantal spullen binnen handbereik kunt houden. Het enige nadeel is dat we de verwarming niet uit kunnen zetten en dat het hier bloedheet is. Oh.. en de wc’s hebben geen wc papier, maar ook daar waren we op voorbereid.
Nadat we een beetje waren bijgekomen van de stress hebben we onze spullen uitgepakt en zijn op onderzoek uitgegaan. Aan de twee uiteinden van onze wagon zitten de toiletten en er is een samovar voor warm water. We zijn de verschillende rijtuigen doorgelopen en hebben gezien dat de samovars op kolen worden gestookt, hier en daar liggen in de tussenstukken zakken met kolen. Het is duidelijk een Chinese trein, ik had al begrepen dat die wat luxer waren maar we kunnen geen enkel teken lezen wat ergens staat genoemd. De wagons lijken op elkaar, afgezien van de coupe’s die ook voor vier personen zijn. Een paar wagon’s verder is de restauratie wagen. Hier hebben ze kaarten met Russische menu’s en het ziet er niet al te duur uit. De menu’s zijn enorm, maar ik heb al eerder begrepen dat hoewel de menu’s veel lijken vaak de helft van het aanbod niet beschikbaar is. We hebben lekker warm water gehaald en thee gezet (super dat we die meehebben).
De bedden zijn nu opgemaakt, overdag doe je er een hoes overheen zodat je gewoon op de onderste bank kunt zitten. De trein rijdt en wij hebben eigenlijk een mini eigen huiskamertje. Hier zitten we dan met een lekker kopje thee te genieten van het feit dat we zonder zelf iets te doen reizen, het voelt nu alsof we echt een stoere reis doen, Moskou was een soort van stedentrip en opwarmer, de trein rijdt en wij gaan mee, op naar Siberië.
