Het landschap is er beslist mooier op geworden. Sinds gisteravond zitten we weer op de trein, dit keer van Irkutsk (Rusland) naar Ulaan-Bataar (Mongolië). Een gekke reis. Net hebben we een nogal uitgebreid douaneformulier ingevuld. Mongolen zijn kennelijk nogal gesteld op uitvoerige documentatie. We moesten precies opgeven welke valuta we bij ons hadden, of we radioactieve spullen bij ons droegen en welke radioapparatuur er allemaal in onze tassen zaten. Een heel werk. Gelukkig waren de formulieren, in tegenstelling tot de Russische, wel allemaal in het Engels.
Het afscheid van Jane en haar familie in Irkutsk gisteren was moeilijker dan gedacht. In een korte tijd (die overigens een eeuwigheid leek te duren) waren we best op elkaar gesteld geraakt. We voelden ons erg welkom. De hartelijkheid en gastvrijheid waren overweldigend. Jane heeft ons gisteravond naar het station begeleid. Omdat we ruim op tijd waren, hebben we haar nog het ‘Ghot express’ café kunnen laten zien waar we onze eerste, vroege uren in Irkutsk hebben doorgebracht. Ze bleek er nog nooit geweest te zijn en dat gaf ons dus eindelijk de kans om haar ook iets te laten zien.
Overigens bleek mijn overmoed gisteravond wel: ik dacht onderhand redelijk Russisch te kunnen spreken, zeker voldoende goed om een paar pannenkoekjes met jam te bestellen. Enthousiast probeerde ik ‘blini sa djzamom’. Na me kort wat vaag aangekeken te hebben, kreeg ik de indruk dat ze de bestelling had begrepen. Afgerekend en terug bij de tafel aangekomen, wachte ik blij mijn bestelling af. Na een paar minuten kwam mijn bestelling: een houten plank met gietijzeren schaal gevuld met gefrituurde deeghapjes en rauwe uien. Zo goed was mijn Russisch kennelijk toch niet.
Over een half uurtje paspoortcontrole. Ik ben benieuwd. Het proces duurt 3 uur en schijnt nogal grondig uitgevoerd te worden. Toeval bepaalde dat we in een coupé met een ander Nederlands stel terechtkwamen, dus er wordt hier uitvoerig gesproken over het leven op de trein en de spanning voor alle douanepraktijken wordt gedeeld. Een malle boel hier…
29 June 2010
15:21 Tante Corry en oom Joop Loeve
Michiel van harte gefeliciteerd met je verjaardag een fijne dag ook je vriendin natuurlijk .Wij volgen jullie op de website heelleuk om alles te lezen.
Nog een goede reis verder en tot ziens
30 June 2010
16:42 Chris en José
Michiel gefeliciteerd met je verjaardag, net effe een daggie te laat en dit keer kan ik niet het tijdsverschil de schuld geven. Nee we lazen net weer even jullie avonturen.
Dat taartje ziet er goed uit!
groeten van ons!
2 July 2010
23:06 Michelle
Hai Michiel en Judica,
Michiel: alsnog gefeliciteerd!
Hoe gaat het met jullie? Ik volg jullie site (ik moet zeggen dat ik niet alles bij kan houden, want jemig: wat maken jullie veel mee!) en ik ben erg onder de indruk van jullie verhalen en prachtige foto’s! Nu duiken, wow.…Het lijkt me prachtig, maar ook doodeng! Hebben jullie daar geen last van? Hoe bevalt Thailand? Wat heeft de meeste indruk op jullie gemaakt tot nu toe?
Hier gaat alles zijn gangetje. Het is momenteel superheet in Nederland, ik beweeg me zo min mogelijk om hiermee om te kunnen gaan. Ik voel me echt een apathisch, lethargisch wezen op het moment. Giljam en ik gaan morgen op vakantie. We gaan niet zo ver als jullie natuurlijk, maar hopelijk wordt het ook enigszins indrukwekkend
. We gaan naar de Alpen en de cotes d’Azur in Frankrijk en naar Lago Maggiore in Italie. Halverwege juli zijn we alweer terug.
Ik ben erg benieuwd hoe jullie je voelen en naar verdere detaills van wat jullie meemaken. Missen jullie ons? Vast niet
! Michiel, heb je mij nou trouwens pas gebeld? Ik dacht jouw stem op mijn voicemail te horen en het woord ‘Thailand’ te verstaan, maar verder heb ik geen enkel woord van de tekst verstaan…
Het zou leuk zijn een keer contact te hebben, bellen of msn of zo.
Nou, ga lekker door met genieten!
En we houden contact…
Liefs, ook van Giljam!
Michelle