Tjonge tjonge, wat een rit. Vandaag hebben we 230 km afgelegd. Na een dagje rust in Hoi An ( het was weer heerlijk zoals vanouds) en een gezellige maaltijd met nieuwe vrienden moesten we vanmorgen echt verder. De brommers reden super, maar na 30 km bleek al dat we in Danang iets verkeerd hadden gedaan. Opens was de zee aan de linkerkant in plaats van aan de rechterkant. Hoe het opgelost is weet ik nog steeds niet, maar het viel mee. Daarna was de vraag of we nu opde weg voor de tunnel of voor de bergpas zaten? Het bleek de bergpas. Stiekum waren we daar wel blij mee, het was ongetwijfeld een omweg, maar eindelijk weer even lege wegen en prachtige uitzichten.
Aan de kust is er meer verkeer, het rijdt een stuk minder relaxed en er is ook minder te zien. We waren nogal teleurgesteld en ik met name had het even helemaal gehad met die brommers. Uiteindelijk hebben we heel veel pauzes gehouden (ook om Michiels stuur weer even goed vast te zetten) en kwamen we moe maar wel voldaan aan in Dong Ha. Geen kont meer over en dan nog een hotel zoeken. Omdat we jullie graag wilden verblijden met een berichtje moesten we 3 hotels af voordat we internet hadden. Het resultaat mag er zijn, een lift (joepie, niet trappen op sjouwen) heerlijk schone witte lakens, airco en een schone badkamer.
Nu gaan we nog even een aflevering kijken en dan lekker slapen… we zijn heel heel heel erg moe. Morgen staan de tunnels van de Vietcong op de planning, een heel dorp onder de grond… spannend!


















29 April 2010
08:34 Melanie
Wat leuk dat jullie zo’n verschillende schrijfstijl hebben. Ik zie direct of Judica of Michiel het stuk geschreven heeft.
En natuurlijk: GEFELICITEERD MET JE VERJAARDAG! Maar dat kreeg je ook per sms al binnen.……