Ourwalkabout.nl is a blog about the world trip Michiel de Wit and Judica Wondergem are making in 2010.


18° 56' N, 102° 27' E
13 May 2010, 15:07

Laosbollen

De bus van half tien vertrok pre­cies vol­gens schema een uur te laat. Nie­mand hier lijkt daar­van op te kijken, maar ik ver­baasde me er over. Wat voor zin heeft een dien­stregeling als je hem niet gebruikt? Enfin, ik klaag er niet te lang over; de bus heeft ons net­jes van hoofd­stad Vien­tiane (of zoals ze hier zeggen, Wing Chang) naar het paradijs voor los­bollen Vang Vieng gebracht. Het duurde een kleine 6 uur, maar de mini-ventilators en het briesje dat de vele open ramen teweeg brachten maak­ten het zeker draaglijk.

We waren al van plan om naar Vang Vieng te gaan, gewoon omdat het zo’n leuke plaats schi­jnt te zijn om wat sportie­vere din­gen te doen. Maar we waren ons niet bewust van de mod­erne rep­u­tatie van dit oord. Toen ik hier een rondje liep om ons een mooi hotel te vin­den viel ik van de ene in de andere ver­baz­ing. Ten eerste is het hier heel touris­tisch (op een back­packer manier), maar vooral opval­lend waren de vele relaxte lounge­plekken, hang­mat­ten, hangkussens en ander hang­goed. Vang Vieng biedt onderdag aan zulke illus­tere zaken als de Happy Shake, de Happy Pizza en de Happy Pan­cake, alle voor het plezier ver­rijkt met lokaal geteelde mar­i­huana, paddo’s en opi­aten. Je moet het maar weten, want in een melige bui bega je anders zomaar een ver­giss­ing. Overi­gens verk­laart al die hip­pie hap­pi­ness wel het grote aan­tal hanggelegenheden.

Mor­gen gaan we sportief doen, hebben we besloten. Eerst wat wan­de­len (een grot!), dan in een trac­torbin­nen­band (ofwel ‘tube’) door een grot (!) dri­jven om ver­vol­gens in een dor­pje plakri­jst en brood van bana­nen­blad te eten en in een kayak de lokale riv­ier terug naar Vang Vieng af te zakken. We hebben ons laten vertellen dat op die boot­tocht diverse bar­ret­jes aan de kant gesitueerd zijn, alles ter ver­hoging van de feestvreugde. Daar­naast is er de mogelijkheid om aan lia­nen de slin­geren, te ‘jumpen’ en in een rare schom­mel te… schom­me­len. Alle­maal inbe­grepen. Reken vast op een paar leuke plaat­jes met Judica op de voorgrond.

Tot die tijd gaan wij hier nog maar even chillen. Geen Happy Beer en Happy Sand­wiches, maar miss­chien wel een paar reruns van Friends (er is hier werke­lijk een café dat zich daarop toelegt). Wat zijn we toch een gekkerds…

  • Print
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • PDF
  • Twitter
  • Hyves

Stuur een reactie