Ourwalkabout.nl is a blog about the world trip Michiel de Wit and Judica Wondergem are making in 2010.


19° 53' N, 102° 8' E
18 May 2010, 15:41

Olifantenziek

22. De geparkeerde olifant

De eerste dag van onze olifan­ten­tour. We zijn opge­haald van­mor­gen en naar het park gere­den. In een busje met alle­maal dag­to­eris­ten dus we hebben aangegeven dat we eerst naar de eco lodge wilden (want veel tassen). Daar aangekomen kre­gen we ons huisje toebe­deeld. Een prachtig houten gebouwtje met een veranda, twee bed­den en een enorme bad­kamer. De WC wordt gespoeld met riv­ier­wa­ter en er zijn alleen natu­urlijke mate­ri­alen gebruikt. Het is onzettend luxe en toch ontzettend basic.

In het huisje lagen ook onze uni­for­men te wachten. Als je langer dan 1 dag bli­jft krijg je een soort spijk­er­stof uni­form, niet char­mant, maar je kri­jgt wel elke dag een schone want olifan­ten geven mod­der af. Nadat we in de kleren zijn gespron­gen was het terug met het bootje de riv­ier over naar de olifan­ten. Er is nog een ander stel (Oost­en­rijk­ers die in Sin­ga­pore wonen) die gis­teren een 4-daagse tour zijn begonnen en met wie wij de komende dagen het pro­gramma doen.

Op naar de olifan­ten voor de eerste ‘rit’. Dit keer nog met stoeltje erop maar ik mocht direct op de nek plaat­sne­men ter­wijl de mahoet (dat is de verzorger/ diegene die de olifant rijdt) plaat­snam naast Michiel op het stoeltje op de rug. Wat zijn die beesten hoog zeg! Ongelovelijk en dan had­den we nog niet eens de groot­ste. Je kunt je eigen­lijk ner­gens aan vasthouden en het meest logis­che is om je han­den op zijn hoofd te leggen en je benen achter de oren te laten bun­ge­len. De andere optie isje benen op te trekken en jeknieen op het begin­punt van de oren te leggen.

Na een half uurtje had ik het voorop wel weer even gezien. Het is toch erg span­nend en de tocht door de jun­gle ging soms naar bene­den. Als je niets hebt om je aan vast te houden voelt dat erg onveilig. De trip ging ook direct door water waar­bij de olifan­ten ons terug brachten naar de eco lodge.

Tijd om de train­ing te begin­nen. We kre­gen een blaadje met daarop de meest gebruikte commando’s (links, rechts, ga, stop, liggen, poot geven om erop te klim­men, achteruit,niet doen, omk­eren etc.). Na de uit­spraak te hebben geoe­fend was het wel handig die uit je hoofd te leren en dat hebben we gedaan tij­dens een heer­lijke lunch. Daarna mochten we voor het eerst beide zelf op een olifant. Weer ongeveer het­zelfde rondje maar nu zelf proberen de olifant vooruit te kri­j­gen. De route was bij de dieren bek­end en het bleek niet zo moeil­ijk omdat de mahoet ook hielp.

Aan het­einde van het rondje waren we weer terug bij de eco lodge en gin­gen een aan­tal dag­jes­mensen eerst met de olifan­ten ‘in bad’ in de riv­ier. Geweldig om te zien hoe som­mige olifan­ten je hele­maal nat­spuiten of gewoon op com­mande kopje onder gaan ter­wijl er iemand op zit.

Nu waren wij aan de beurt. Weer op dezelfde olifant, mahoet achterop en het water in. Wel een beetje raar als de olifant onder water gaat. We had­den alle­bei geen olifant die kon sproeien, dus het bleef bij kopje onder gaan. Uit het water liepen we direct door om de olifan­ten de jun­gle in te bren­gen waar ze slapen. Ze wor­den dan vast­ge­maakt met een lange ket­ting aan een boom in een bam­boer­ijk gebied zodat ze de rest van de avond kun­nen eten.

De trip naar de plek duurde ongeveer 1,5 uur en in die tijd moesten we zelf sturen. Het is ongelovelijk hoe zo een grote olifant door zulke nauwe bosjes past. Boven wer­den ze soort van ‘ver­stopt’ tussen bam­boe­bosjes. Een pad waar je als mens al niet dacht doorheen te passen bleek ruim genoeg voor een olifant.

Wij zijn teruggelopen naar het dal (dwars door de jun­gle) en ik ben met de Oost­en­rijk­ers nog even gaan tuben. We wer­den 500 meter de riv­ier op eruit gezet en lieten ons met de stro­ming heer­lijk terug­dri­jven naar de eco lodge. Na het douchen wachtte ons een heer­lijk avond­maal. Het is nu iets voor 9 uus ‘s avonds en we zijn uit­ge­blust. Wat een belevenis­sen allemaal.

We kon­den kiezen of we morgenocht­end mee wilden de olifan­ten ophalen in de jun­gle. Op zich erg leuk maar om half 6 min­i­maal een uur bergop in de jun­gle is voor mij een recept om de rest van de dag te moe te zijn om te geni­eten dus we gaan lekker om half 8 met ze in bad.

Ter­wijl ik dit schrijf voel ik nog de logge beweg­in­gen van deze prachtige en enorme dieren onder me. Is dit wat ze olifan­ten­ziek noe­men (ipv zeeziek)? In ieder geval is het uniek!

  • Print
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • PDF
  • Twitter
  • Hyves

Stuur een reactie