Ourwalkabout.nl is a blog about the world trip Michiel de Wit and Judica Wondergem are making in 2010.

Alweer twee dagen gele­den dat we hebben gepost en er is onder­tussen ook van alles veran­derd. Koh Tao is prachtig en eigen­lijk willen we hier voor­lopig nog niet weg. Er is niet veel te deoen op het eiland, het enige wat we echt kun­nen doen is verder gaan met duiken door de Duik­meester (Dive Mas­ter) cur­sus te gaan doen. De duikschool is ontzettend gezel­lig, we vin­den het duiken beide erg leuk en Michiel wilde graag tij­dens de reis ergens nog een keer werken, werk wat je in Ned­er­land niet doet omdat het te weinig betaald, niet goed is voor je car­riere etc. Als we de oplei­d­ing voor duik­meester hebben afgerond kun­nen we direct bij de duikschool werken. Dan zijn we bevoegd om gebreveteerde duik­ers (Dus met min­i­maal PADI Open Water) onder water rond te leiden.

De cur­sus duurt min­i­maal 3 weken en kan ook 8 weken duren, het was dus nogal een keuze. Daar­naast kost de cur­sus een klein ver­mo­gen. We willen niet nog langer weg­bli­jven (zeggen we nu iig) dus hebben we besloten om niet naar Aus­tralië te gaan. Dat stuk van de reis is een van de duurste stukken.

We vliegen dus vanuit Azie direct door naar Nieuw Zee­land (ergens eind sep­tem­ber). Verder spe­len we met de gedachte om naar Bali te gaan in sep­tem­ber aangezien mijn moeder daar dan op vakantie is. Voor nu moeten we eerst maar eens kijken of dat lukt. We vliegen er prak­tisch overheen…

Gis­teren hebben we de besliss­ing genomen en omdat het langzaam drukker wordt op het eiland (hoog­seizoen komt eraan) was het zaak zo snel mogelijk meer per­ma­nent onder­dak te vin­den. Via via via hebben we nu een 5000 baht (ongeveer 128 euro) twee kamers. Een slaap­kamer met bad­kamer en een ‘voorkamer’ (betegeld) met een bureautje en een tafel en ‘pice de resis­tance’ een KOELKAST!
We hebben geen kook­fa­ciliteiten, geen warme douche, nog geen ruimte voor een hang­mat maar het is niet slecht gele­gen, goed­koop en voor Thaise begrip­pen (de meeste wonen hier echt in hut­jes ipv huizen) best luxe. Het is ruimer dan het houten huisje waar we zaten.

Omdat het iets verder weg is hebben we weer een brom­mertje zodat we rond kun­nen racen. Van­daag zijn we ingetrokken en het voelt nu al alsof we soort van per­ma­nent hier zijn. Lekker bood­schap­pen gedaan om zelf een heer­lijk ont­bi­jtje voor te berei­den en een waterkoker voor een kopje koffie of thee.

Gis­ter­avond zijn we voor het eerst gaan stap­pen. Met onze nieuwe vrien­den van de duikschool naar een strand­bar in Sairee Beach. Hart­stikke gezel­lig, uit­er­aard iets teveel gedronken maar gedanst op het water, in het water, op het strand. Er waren man­nen die vuur­shows west gaven, buck­ets met de lekker­ste drankjes en goede opzwepende muziek. Michiel en ik hebben ons hele­maal sufgedanst en ik werd vanacht in bed zeeziek (of gewoon mis­selijk ). Van­mor­gen moest ik iets eerder eruit en mijn hoofd tolt aan het einde van de dag nog steeds.

Op dit moment zijn we bezig met de Res­cue duiker cur­sus. Voor­dat je aan je Dive Mas­ter Trainee begint moet je eerst gebreveteerd res­cue duiker zijn en je moet min­i­maal 20 duiken gel­ogd hebben. Op dit moment hebben we er 13 dus eerst dit afmaken en dan nog wat gratis funduiken.

Die res­cue cur­sus is eigen­lijk harstikke leuk, mensen uit het water red­den, wetenw at je moet doen als iemand onder water in paniek raakt, eerste hulp etc. Eind van de week kun­nen we dan met de offi­ciele Dive­Mas­ter cur­sus begin­nen. We’re going to have so much fun.

Afgezien van een visum­run in juli zit­ten we hier nog goed, als je dus nog geen plan­nen had voor de zomer­vakantie en wel zin hebt in een tro­pisch eiland en wat wat­er­ac­tiviteiten, kom vooral langs!