Vroeg in de ochtend, moe.… Ik sla mijn ogen open en kijk op. Ik proef zoutop mijn lippen. Ik lig niet zo zacht als ik gewend ben. Mijn oogkleppen schuif ik omhoog en.… zee. Ik lig op een bankje naast de pier. Op de tafel naast me ligt Michiel. Het is net zes uur en over een uurtje vertrekt de boot.
Ik geniet wel,tja… het had anders gekund met de bus, maar op dat bankje heb ik beter geslapen dan in de bus.
We stappen op de boot en het wordt prachtig naarmate we wegvaren. Langzaamaan laten we het vaste land achter ons en waan ik mij op volle zee. De boot vaart recht op het eiland af en dat kan ik dus niet zien. Heerlijk achter op de boot, nog moe van de korte nacht geniet ik van de zon op mijn huid.
Het eiland komt dichterbj en naarmate de contouren duidelijker worden gaat mijn hart sneller kloppen. Er zijn wel gebouwen maar van een stad is geen sprake. Van de kant waar wij ankomen missen de palmbomen op het strand maar verder is het net een bounty reclame.
Als we door de straatjes lopen wordt ik gevangen door de sfeer. Het zijn kleine straatjes waar geen auto doorheen past vol met winkeltjes, duikwinkels, internetcafe’s en restaurants. Het is er rustig, alsof iedereen slaapt maar die relaxdheid vind ik heerlijk.
Het huisje waar we in mogen is mini maar heerlijk van ons. Een bankje op onze veranda, een eigen badkamertje en zelfs kastruimte. De komende week zitten we hier goed. Zometeen maar even snorkels en flippers halen om een eerste verkenning van de onderwaterwereld te doen.
