Na 2 dagen ‘droog’te zijn geweest (mijn buik wilde niet meewerken) ben ik gisteren weer aan het duiken geslagen. Het magische getal van 60 duiken kwam al steeds dichterbij en gistermiddag stond de teller op 59. Om de Duikmeester cursus af te mogen sluiten moet je minimaal 60 gelogde duiken hebben, vandaar dat dit getal boven de andere getallen uitspringt.
De eerste duik van vandaag was dus ‘de zestigste’ duik. Toen ik binnenkwam in het kantoor vandaag werd mij verteld dat ik niet mee zou gaan met de cursus waarbij ik gisteren had geassisteerd maar dat ik samen met Gloria twee funduiken ging begeleiden. Dit omdat niet zeker was of Gloria haar oren vandaag kon klaren, eerder deze week was het niet gelukt.
Onderweg naar de boot ging er helaas al iets mis. De pier die we gebruiken bestaat uit houten planken en is niet goed onderhouden. Ik zakte dwars door een plank heen waardoor mijn prachtige bruine benen nu gehavend, geschaafd en blauw zijn. So far, so good…
Mango Bay drop off, een makkelijk duik als het om navigatie gaat, mooi en niet te diep. Ideaal dus. Bij het afdalen werd duidelijk dat Gloria haar oren niet kon klaren en hop.. ik dan maar voorop. Hartstikke spannend natuurlijk ook al heb je al 59 keer gedoken. Er was slecht zicht en ik zat in mijn hoofd al na te denken of ik wist waar hier roggen, schorpioenvissen of dergelijke zaten… en dat terwijl je zwemt en ook eigenlijk elke 30 seconden even omkijkt.
Na 5 minuten kwam Gloria alsnog naar beneden en nam ze het verder over, toch wel een stuk relaxder. Iets later keek ik op mijn drukmeter… Ik had in 10 minuten 50 bar verbruikt (normaal op die diepte zou ik max 20 bar hebben verbruikt). Dit toont maar weer aan dat het toch spannender was dan ik dacht.
Op de boot nog wat feedback; langzamer zwemmen (beginnersfout van iedereen die begint met duiken leiden) maar verder niets (het was tenslotte maar een korte tijd).
Bij de tweede duik van die dag hetzelfde, weer kon Gloria niet snel klaren en weer mocht ik beginnen. Op mijn langzaamst ben ik verder gezwommen en na 5 minuten voegde Gloria zich weer bij ons.
De fundivers die we begeleiden was een stelletje van begin 30. Een Parisienne met chinese achtergornd en een echte Fransman. De vrouw was prachtig… kort, slank, prachtig gebit, super haar en ook nog eens vriendelijk, aardig en intelligent. Toen ik ziek op bed lag had ik van een klant wat Nederlandse tijdschriften gekregen (Elle) en zodoende was ik op de hoogte van de huidige mode. Zij voldeed aan alle eisen en termen en ik voelde me weer eens een boerentrien. Ach, zij moet daarentegen over 1,5 week weer naar huis en ik kan nog langer genieten in dit paradijsje.
Overmorgen gaan we op visa run naar Maleisie, ik denk dat ik me daar maar weer eens flink laat verwennen met een mani– en pedicure. Na zestig duiken hebben we dat beide toch wel verdiend.
