Vandaag zijn we dan begonnen om in Nederland zorg te krijgen. Om kwart over 8 de afspraak bij de huisarts voor de MRSA test en een doorverwijzing. Bij aankomst bleek ik alleen geholpen te worden door de co-assistente. De MRSA test bleek helaas niet alleen een bloedmonstertje te zijn. Nee.. het waren drie wattenstaafje strijkjes die mijn neus, keel en perineum moesten langsgaan. Nadat dat gedaan was bleek het niet te zijn doorgekomen da tik een verwijsbrief nodig had.
Alle gegevens werden braaf in de computer ingeklopt en hier en daar werd er met de dokter overlegd (die ik overigens niet heb gezien). Er werd gevoeld aan mijn klieren en geconcludeerd dat nu ook aan de andere kant mijn klieren beginnen op te zwellen. Vervolgens werd me verteld dat de MRSA test naar het lab zou worden gestuurd en dat zij contact op zouden nemen met een internist. Ze leggen dan uit wat de symptomen zijn en de internist besluit dan hoe dringend het is dat er een afspraak wordt gemaakt. Ofwel… dat kan nog gerust een week duren.
Ik voel me dan wel niet enorm ziek maar alles bij elkaar echt wel lamlendig en ik ben de situatie flink zat. Michiel wil dat ik geholpen word,t we zijn tenslotte niet voor niets terug gekomen. Conclusie, ik zat te huilen en Michiel werd boos. Allemaal erg frustrerend want het lost de situatie niet verder op.
De huisarts in Dordrecht leek via de mail al wat voortvarender. Een telefoontje naar de assistente zorgde voor de belofte om teruggebeld te worden. Michiel heeft haar de situatie uitgelegd en gevraagd wat we het beste kunnen doen want we worden gek van het zitten en wachten tot iemand een keertje naar me wil kijken. Zij raadde ons aan een afspraak te maken in het Havenziekenhuis. Dit ziekenhuis is in Nederland het meest gespecialiseerd in tropische ziektes en zolang we niet weten wat het is heb ik maar liever de meest brede diagnositsche mogelijkheid. Enfin, we hebben daar een afspraak donderdag om 10 uur. Tot zover goed nieuws.
Uit beleefdheid en zodat ze niet meer moeite hoeven te doen hebben we de huisarts in Leusden nog gebeld. Michiel legde aan de assistente uit dat we een afspraak hadden in het Havenziekenhuis waarop de reactie was in de trant van… als de andere huisarts dat adviseert hoeven wij geen verwijsbrief meer te schrijven.De MRSA test is op zijn vroegst op donderdag klaar.
GRRRRR… nu moeten we dus alsnog ergens een verwijsbrief vandaan halen en hopen dat de test donderdag klaar is zodat ik naar het ziekenhuis kan en niet in quarantine in het ziekenhuis moet voor de afspraak of de afspraak moet verzetten.
Tussendoor zijn we nog naar ongeveer 10 autobedrijven geweest en was ik volledig uitgeput. Uiteindelijk hebben we een auto gekocht maar niet eens meer de kritische vragen gesteld die erbij horen. Ze gaan hem nog APK keuren en hij is ook uiterlijk donderdag klaar. Het is een Mazda 626 uit 1993. We zullen het wel zien…











27 September 2010
23:09 Michelle
Hoi!
Jemig, heb ik jullie site even een paar dagen niet gecheckt en dan is er van alles aan de hand! Jullie zijn weer HIER??? Wat vervelend voor jullie dat jullie de reis op deze manier hebben moeten eindigen!
Wel fijn idee dat jullie weer veilig thuis zijn!
Als er iets is wat we kunnen doen..
In ieder geval willen we jullie natuurlijk graag weer zien!
Sterkte en liefs,
Michelle en Giljam
11 October 2010
10:34 Lia {pel}
Hoi J&M, heb net jullie site weer eens opgezocht en dan krijg ik dat nieuws te lezen. Jammer hoor maar je gezondheid is toch belangrijker en jullie hebben gelukkig iets moois meegemaakt wat niemand je meer kan af nemen.En dan nu maar echt voor uitkijken, maar zeker ook vaak terug kijken en denken aan jullie mooie reis.Succes veder met alles!!!
Groet van Lia.
5 December 2010
17:37 Tante Corry
Hallo Michiel en Judica,
Zou Michiel even naar tante Corry en oom Joop willen bellen.
De groeten van Tante Corry.