Ourwalkabout.nl is a blog about the world trip Michiel de Wit and Judica Wondergem are making in 2010.

De kogel is inmid­dels door de kerk en besloten (en geboekt) is om mor­ge­navond de bus en de boot naar Ko Tao te nemen. Dat betekent dat we alleen nog van­daag en mor­gen in Bangkok zijn. Oor­spronke­lijk waren we vawege de bloedige rood­hem­den­rellen eigen­lijk hele­maal niet van plan om naar Bangkok te gaan, dus we geni­eten van alle tijd die we hier toch zijn.

Om te begin­nen hebben we dus maar eens lekker uit­ges­lapen. Bangkok is ‘s avonds eigen­lijk leuker dan overdag, dus ons ritme ver­schuift wat. Zo rond de mid­dag heb ik ont­beten, zijn we wat bood­schap­pen wezen doen en uitein­delijk op weg gegaan richt­ing het mod­erne cen­trum van Bangkok. Waar gebeurt het in Bang Kok? Op Siam Square en Silom Street. De rellen van de afgelopen maan­den had­den vooral plaats in de omgev­ing van het plein: we hebben de uit­ge­brande winkel­cen­tra zien staan. We waan­den ons daar­door toch vooraleer in Big Bang Kok.

Ron­dom Siam Square staan de meest idiote waren­huizen, de meeste vrien­delijk als ‘plaza’ aange­duid. De paar grotere winkel­cen­tra in Ned­er­land vallen er gemakke­lijk bij in het niet, zelfs bij de kleinere plaza’s. Siam Paragon sloeg echter toch wel alles. Niet alleen is het gebouw inmens groot, maar de pracht en praal die het her­bergt is ook ongelofe­lijk. Er was niets te koop dat wij kon­den betalen; alles heette Gucci of Her­mès of Vendi of Tagheuer en de pri­jzen waren er in goud geschreven. En door al het witte marmer straalde het gebouw een serene luxe uit. Onge­merkt liepen we op onze tenen, onze rug gerecht en onze mon­den gesloten.

Het vol­gende grote winkelfestijn dat ons temid­den van aller­lei sky­scrap­ers overviel was het Pan­tip Plaza. Vijf verdiepin­gen shop­ping mall met alleen maar com­put­er­spullen. Een soort man­nen­hemel (minus de auto’s, de voet­balscher­men en de schaars­gek­lede dames dan). We hebben er onze ogen uit­gekeken. De con­cur­ren­tie moet er moor­dend zijn, met zoveel winkels die feit­elijk meer van het­zelfde verkopen.

Toen met de sky­train (wow!) naar Silom, een ruim 2 kilo­me­ter lange straat die vroeger diende als waterkering/dijk, maar die nu toch vooral de klop­pende ader van het zak­endis­trict vormt. De wijk staat behalve om z’n vele hoog­bouw echter ook bek­end om z’n nachtleven. Pre­cies daarom kwa­men we er dan ook pas later in de mid­dag heen. Zon­der ergens naar bin­nen te zijn gegaan, maar gewoon om onze nieuws­gierigheid te bevredi­gen, zijn we door het plaat­selijke red-light dis­trict gelopen en hebben we vele vieze man­net­jes met menukaarten voor de diverse seksshows afgepoeierd.

In Bangkok is alles groot en over the top en achteraf ben ik dan ook eigen­lijk niet ver­baasd dat we al dwal­end in een com­plete homo-bar straat terecht­gekomen zijn. Een van de clubs diende duidelijk de homo’s in ontken­nins­fase, getu­ige de dubbele iden­titeit van de gele­gen­heid: onder de naam ‘Balls – real sports club’ en aangek­leed met gras­groene lap­pen en tv’s met sport bood de club toch uitein­delijk gewoon onder­dak aan man­nen met ballen die op zoek waren naar man­nen met…

Enfin, we hebben van­daag dus de mod­erne kant van Bangkok gezien. Zoals elke avond tot nu toe eindigde, zijn we ook deze avond nog even over Kao San road gelopen voor een kokosshake, wat gluren naar han­del­swaar en paradi­jsvo­gels en voor de broodnodige lichaams­be­weg­ing. Overi­gens ver­beteren onze onder­han­del­vaardighe­den gaan­der­weg en kun­nen we met trots melden dat we van­daag een half uur durende rit met de tuk-tuk voor maar 100 Baht hebben weten te maken. Oh, en het petje dat mij gis­teren in een te dure tuk-tuk van het hoofd waaide is vanavond alweer ver­van­gen door een nieuw, schoner en leuker exem­plaar. Alles is ver­ganke­lijk in Big Bang Kok.