Om te beginnen hebben we dus maar eens lekker uitgeslapen. Bangkok is ‘s avonds eigenlijk leuker dan overdag, dus ons ritme verschuift wat. Zo rond de middag heb ik ontbeten, zijn we wat boodschappen wezen doen en uiteindelijk op weg gegaan richting het moderne centrum van Bangkok. Waar gebeurt het in Bang Kok? Op Siam Square en Silom Street. De rellen van de afgelopen maanden hadden vooral plaats in de omgeving van het plein: we hebben de uitgebrande winkelcentra zien staan. We waanden ons daardoor toch vooraleer in Big Bang Kok.

Rondom Siam Square staan de meest idiote warenhuizen, de meeste vriendelijk als ‘plaza’ aangeduid. De paar grotere winkelcentra in Nederland vallen er gemakkelijk bij in het niet, zelfs bij de kleinere plaza’s. Siam Paragon sloeg echter toch wel alles. Niet alleen is het gebouw inmens groot, maar de pracht en praal die het herbergt is ook ongelofelijk. Er was niets te koop dat wij konden betalen; alles heette Gucci of Hermès of Vendi of Tagheuer en de prijzen waren er in goud geschreven. En door al het witte marmer straalde het gebouw een serene luxe uit. Ongemerkt liepen we op onze tenen, onze rug gerecht en onze monden gesloten.

Het volgende grote winkelfestijn dat ons temidden van allerlei skyscrapers overviel was het Pantip Plaza. Vijf verdiepingen shopping mall met alleen maar computerspullen. Een soort mannenhemel (minus de auto’s, de voetbalschermen en de schaarsgeklede dames dan). We hebben er onze ogen uitgekeken. De concurrentie moet er moordend zijn, met zoveel winkels die feitelijk meer van hetzelfde verkopen.

Toen met de skytrain (wow!) naar Silom, een ruim 2 kilometer lange straat die vroeger diende als waterkering/dijk, maar die nu toch vooral de kloppende ader van het zakendistrict vormt. De wijk staat behalve om z’n vele hoogbouw echter ook bekend om z’n nachtleven. Precies daarom kwamen we er dan ook pas later in de middag heen. Zonder ergens naar binnen te zijn gegaan, maar gewoon om onze nieuwsgierigheid te bevredigen, zijn we door het plaatselijke red-light district gelopen en hebben we vele vieze mannetjes met menukaarten voor de diverse seksshows afgepoeierd.

In Bangkok is alles groot en over the top en achteraf ben ik dan ook eigenlijk niet verbaasd dat we al dwalend in een complete homo-bar straat terechtgekomen zijn. Een van de clubs diende duidelijk de homo’s in ontkenninsfase, getuige de dubbele identiteit van de gelegenheid: onder de naam ‘Balls – real sports club’ en aangekleed met grasgroene lappen en tv’s met sport bood de club toch uiteindelijk gewoon onderdak aan mannen met ballen die op zoek waren naar mannen met…

Enfin, we hebben vandaag dus de moderne kant van Bangkok gezien. Zoals elke avond tot nu toe eindigde, zijn we ook deze avond nog even over Kao San road gelopen voor een kokosshake, wat gluren naar handelswaar en paradijsvogels en voor de broodnodige lichaamsbeweging. Overigens verbeteren onze onderhandelvaardigheden gaanderweg en kunnen we met trots melden dat we vandaag een half uur durende rit met de tuk-tuk voor maar 100 Baht hebben weten te maken. Oh, en het petje dat mij gisteren in een te dure tuk-tuk van het hoofd waaide is vanavond alweer vervangen door een nieuw, schoner en leuker exemplaar. Alles is vergankelijk in Big Bang Kok.

Prachtig en cultureel verantwoord. ‘s Middags zijn we naar de ‘weekendmarkt’ geweest. Een van de grootste markten ter wereld. We waren binnen de kortste tijden verdwaald. Wat leuke shirtjes voor Michiel gekocht en voor mij een ketting.

Bangkok bevalt eigenlijk wel, we blijven dus toch nog een extra nachtje. We moeten de tickets nog omboeken en in Bangkok zit een kantoor waar we dat kunnen regelen. Daarnaast wil Michiel nog naar een grote mall, het is toch wel machtig die enorme gebouwen.

Vanavodn hebben we ons beide nog een keer een beautysalon laten inlokken en zijn mijn benen voor het eerst koud gewaxt. Best wel gaaf, vraag me af of ze dat in Nl ook doen, kan ik zelf wel doen.

Helaas regende het daarna… dus toch maar het hotel in. Onze nachten worden steeds korter. We gaan dus vroeg naar bed, maar die ochtendtempel rituelen (om 5 uur) zullen we morgen ook missen.

Wat te verwachten? Misschien een indrukwekkende rally? Pingpong zonder tafel? Huisdieren op tafel? Of misschien een kom met ballende goudvissen? Nu begrijp ik dat ik in de verkeerde hoek naar antwoorden zocht: volgens de volgende eenvoudige wiskundige vergelijking werd mij alles eenklaps duidelijk.

Bangkok = Thailand = Massatourisme = Wansmaak = Seksshows

Enfin, het blijkt hier dus te gaan om voorstellingen van (onderdrukte en gevangen gehouden) nakende dames van het fameuze Thaise schoonheidsprofiel die geheel zonder hulpmiddelen (anders dan die hun bevallige lichamen hen bieden) op wonderbaarlijke wijze pingp0ngballetjes in het luchtledige weten te brengen.

Vanavond werd mij op Khao San road (is dat trouwens geen liedje van John Denver?) door een smoezelige verschijning met een (al dan niet nagemaakte) taxilicentie een uitnodiging voor zo’n show aangeboden. Alsof het onbeschaamd aanbieden van zulks aan iemand waarvan nog niet is komen vast te staan dat hij van het geschikte fatsoensniveau is voor het geboden vermaak, wist meneer zijn voorstel ook nog te onderbouwen met een op A6 papier gedrukt en gelamineerd programmafoldertje. Geen interesse!

Overigens had ik vandaag in nog meer zaken, die mij minstens even hardnekkig werden aangeboden, geen interesse, waaronder: een maatpak, Billabong shorts, voetmassage door vissen, voetmassage door Thaise dames, kortingscoupons voor McDo (hmm, zonde eigenlijk), taxis, tuktuks en wat dies meer zij. Bangkok, zeker het touristenbolwerk waarin wij geland zijn, is behoorlijk opdringerig en alomaanwezig. Blij met de oase van aanbiedingsloosheid die de hotelkamer nu vormt, zoek ik straks mijn dromenrijk op. Ik vrees met grote vrezen dat ook daar aanbiedingen voor pingpongshows me zullen blijven achtervolgen. De schamele troost die ik mezelf vannacht in elk geval kan bieden is dat ik me, ongeremd door beleefdheidsverplichtingen en bevrijdt door de fantastische mogelijkheden in het dromenrijk, op een mij bevallige manier van al die opdringerige lui kan ontdoen. Rot op, stelletje ongemanierde uitzuigers!

De beloofde film leek ook onwaarschijnlijk aangezien de kast die bestemd was voor de tv leeg was gemaakt met geweld. Voordeel was dat we ons geen zorgen hoefden te maken over vervelende muziek . We hadden onze laptop mee met daarop series en hebben ons relatief geod vermaakt. De bus vertrok om 7 uur en om half 8 ging al het lchct uit, een boekje lezen zat er dus helaas niet in.

Na een halve nacht slaap kwamen dan vanmorgen om kwart over 5 aan. Lekker vroeg, zelfs voor de Thai nog iets te vroeg. Hier en daar een wat meer verlept ogende meisje van plezier en verder veel gebezem. We zijn gedropt naast de ‘grote toeristenstraat’ (Kho San road) en begonnen met even zitten en een drankje.
Ondertussen gaan we helemaal niet meer voorbereid naar steden toe en we moesten nog even orienteren. Rugzak neerzetten en kijken wat er aan guesthouses/ hotels is. De prijs viel flink tegen, uitiendelijk betalen we bijna het dubbele van Chiang Mai en zijn we na 1,5 uur terecht gekomen in het tweede hotel wat we hebben bezocht (natuurlijk).

Na een ochtenddutje werden we wakker in een andere straat. Het bruist van leven hier, een marktje met teveel kleding om op te noemen (en mijn tas zit vol, snik), nep pasjes, kleermakers, oorbellen, ketting en andere curiosa.

Michiel was de oude camera verloren in de bus dus hebben we eerst gevraagd of die gevonden was: ja, we konden hem ‘s avonds ophalen. Mazzel (of zoals Michiel het zegt; karma).
We zijn direct gescammed toen we verder liepen we zouden ergens niet heen kunnen wegens de ‘redshirts’, maar we konden wel ergens anders heen. Oh en we moesten onze verdere reis niet in Kho San road boeken, maar bij het officiele centrum. Een tuk tuk zou ons meenemen voor om langs een monument te gaan en naar het echte toeristen centrum. Voor het schamele bedrag van 50 cent.
Oke, goed, doe maar. De foto’s van de Buddha staan hieronder en bij dat andere toeristenbureau was het duurder dus dat hebben we niet gedaan. Simpel maar waar, gewoon je hoofd koel houden en dan komt het goed.

We zijn nog even naar een grote shopping mall geweest en zaten toen vlakbij het probleemgebied, maar daar was eignelijk niets aan de hand. Direct maar een tweede accu gekocht voor de nieuwe camera, hebben we die iig altijd bij de hand. Verder nog wat rondgelopen en heerlijk gegeten. Koken kunnen ze hier echt wel.

Michiel heeft even een boek gekocht wat hij terug kan verkopen zodat hij de laatste 150 blz nog kan lezen en is dus verslaafd. Op tijd naar bed, want uitgeslapen zijn we zeker nog niet. Overmorgenavond gaan we denk ik weer verder richting de eilanden.