Ourwalkabout.nl is a blog about the world trip Michiel de Wit and Judica Wondergem are making in 2010.


21° 3' N, 105° 50' E
25 March 2010, 16:59

Kort bericht uit Hanoi

12. Hanoi vanaf het tempeleilandje

Even een kort berichtje van­daag vanuit Hanoi. Dit was onze eerste hele dag in de hec­tiek van deze won­der­lijke stad. Van­daag zijn we diverse Ned­er­lan­ders tegengekomen, waaron­der een studiegenootje van Judica en zijn we opgelicht door een taxi­chauf­feur. Het eerste is wat mij betreft won­der­lijker dan de zaak met de taxi: chauf­feurs zijn nu een­maal boeven. De man liet ons 14 euro betalen voor een ritje dat eigen­lijk hoo­guit 5 euro had moeten kosten. Niets aan te doen, de meter is de baas.

Vanocht­end zijn we (met de taxi) naar het Eth­nol­o­gisch museum (oid) aan de rand van de stad geweest. Prachtig gebouw, nog heel recent, en een heel inter­es­sante col­lec­tie. In het museum was van alles te lezen en zien over het dagelijks leven van de diverse min­der­heis­groepen die in Viet­nam leven, waaron­der de Thai, de Khmer en de Cham. Buiten was een open­lucht­mu­seum ingericht met daarin voor­beelden van huizen. Erg leuk om te zien en goed gedaan ook.

De rest van de mid­dag hebben we wat rondge­hangen in de stad, de geuren en gelu­iden in ons opne­mend. Ik kan nog niet erg wen­nen aan de hec­tiek hier. Het con­stante getoeter en geronk op straat verd­wi­jnt nog niet vaak genoeg in mijn achter­hoofd en maakt me wat moe. Het zal wel wennen.

Voor de komende drie dagen hebben we een tour naar de Halong baai geboekt. Dat is een werelder­f­goed dat zeer de moeite waard schi­jnt te zijn. Een baai met daarin duizen­den zeer won­der­lijke eilan­den. We gaan met de boot er doorheen, grot­ten bezoeken, wan­de­len en nog wat meer. Belooft een mooie tocht te worden.

Het groot­ste deel van onze spullen bli­jft achter in het hotel hier. Wel een beetje span­nend, al zijn de hoteneigenaren beslist te vertrouwen. Met een min­i­male bepakking verd­wi­j­nen we morgenocht­end in alle vroegte voor drie uur in een bus, om daarna met een groepje van pak ‘m beet 16 man (waaron­der nog 2 Ned­er­lan­ders uit ons hotel) de tourist uit te gaan hangen. To be continued…


21° 3' N, 105° 50' E
24 March 2010, 1:27

Lovely Nanning, welcome to Vietnam

8. De oude kern van Hanoi bestaat uit dit soort rumoerige, levendige straatjes

Gis­teren was een rare dag, nadat we de tick­ets voor de trein had­den gekocht had­den we verder niets te doen dan een beetje rond te lopen. Ik moet beken­nen, Nan­ning heeft mijn hart voor China sneller doen klop­pen. Zoals geschreven voelde het een beetje als Italie, de sfeer, de mensen en de tem­per­atuur. We hebben heer­lijk rondgekuierd langs alle winkeltjes.

Na een lange straat kwa­men we bij een park aan, het is grap­pig, ze zijn geen Euro­pea­nen gewend want we wer­den nog best veel aangekeken. Het park zwer­mde met de mensen en je zou niet zeggen dat het een door-deweekse dag was. Er werd gekaart, Chi­nees schaak gespeeld, sigaret­ten gedraaid, veel gespu­ugt maar met name genoten. Bij een soort van winkel­cen­trum hebben we heer­lijk gegeten, voor 2,40 alle­bei een maaltijd met rijst. Er werd spe­ci­aal iemand gehaald die Engels sprak en ze wilden het ons zo graag naar de zin maken. De mensen zijn gewoon vrien­delijk en behulpzaam. Hele­maal toen Michiel zijn Cola omgooide kwam de man­ager zelfs helpen om de tafel snel weer schoon te maken en uit­er­aard een nieuwe cola. Ser­vice met een glimlach.

We zijn verder gelopen nog meer in mijn ogen ‘echt’ Chi­nese straat­jes met alle­maal winkelt­jes, eten, elec­tron­ica. Fran­cis en Aman, kled­ing in jul­lie maat en zo ontzettend veel keuze. Het was echt geweldig en we hebben dan ook met volle teu­gen genoten. Op een gegeven moment waren we in die kleine straat­jes hele­maal de weg kwijt. Weer hele­maal terug gelopen en even in het park gaan zit­ten.
Daar werd muziek gedraaid en waren alle­maal mensen aan het sti­jl­dansen. Het was leuk om te zien hoe ze dansen en ik heb Michiel kun­nen over­tu­igen om ook een dan­sje te wagen (chachacha op bergschoe­nen, geen aan­rader). Ik vond het hele­maal super maar als euro­pea­nen blijf je niet onopge­merkt en na het num­mer stond er een hele kring om ons heen die applaud­is­eer­den. Toen we weer gin­gen zit­ten kreeg Michiel heel veel com­pli­men­t­jes, grap­pig is dat hij ook de com­pli­men­t­jes voor mij kri­jgt. Hij heeft het goed gedaan met mij bleken ze te zeggen. Erg grap­pig alleen was Michiel wat gegeneerd.

Weer terug naar het hotel, spullen pakken en het sta­tion amar eens verken­nen, het ging alle­maal soe­pel, alleen was Michiel zijn jas nog even kwijt (en weer gevon­den) en ruim op tijd zaten we in de trein. Vier­per­soon­scoupé met zijn tweeen, de trein was erg leeg.

Van­nacht moesten we notabene twee keer de trein uit, eerst bagage­con­troloe en paspoort­con­t­role in China, daarna (na een half uurtje dut­ten) eruit voor een con­t­role in Viet­nam bij Dang Dong. Alle bagage moest elke keer mee. Het sta­tion was echt prachtig, maar geen puf om foto’s te maken. De rest weinig geslapen.

Om 5 uur lokale tijd kwa­men we aan, zon­der geld en dus erg vroeg. We zijn maar gaan lopen en zijn erachter gekomen dat er ook in de buiten­wijken veel pin machines staan. Alleen doen ze het echt niet alle­maal. Pas de 7e pin automaat werkte en toen kon­den we een taxi pakken. We zit­ten nu in het hotel te wachten tot we in kun­nen checken, maar er is al een heer­lijk ont­bi­jtje geserveerd en we komen weer hele­maal tot rust.