Ourwalkabout.nl is a blog about the world trip Michiel de Wit and Judica Wondergem are making in 2010.


16° 28' N, 107° 35' E
1 May 2010, 16:26

Bye Vince and Siam

Het is gelukt… de brom­mers (Vince en Siam) zijn verkocht.
We hebben gis­teren niet zoveel gedaan, ik heb een beetje op bed gehangen want voelde me niet super en Michiel is met Sylvia naar het citadel geweest. ‘s Avonds zijn we lekker uit eten geweest en hebben nog wat op het balkon gechilled.

Het is ongelofe­lijk hoe moe we beide zijn, dus we doen het heer­lijk rustig aan.

Van­daag was dan de bedoel­ing om de motor­fi­et­sen te verkopen. Van de dame bij de recep­tie kre­gen we de straat door waar de meeste motor­bike shops (het heet hier een motor­bike) zaten. Wij op onze brom­mers erheen. We wer­den erg telerugesteld, van­wege de Saigonese num­mer­platen was het hoog­ste bod wat we kre­gen 3,5 miljoen dong (175 dollar).

We had­den juist gehoopt dat het in een grotere stad makke­lijker zou zijn om ze voor een goede prijs te verkopen…
Omdat de motor­bikes vies waren hebben we ze nog laten wassen en even naar de accu laten kijken van Michiel, helaas, die is er niet echt beter op geworden.

Het idee was om dan maar ergens in een toeris­ten­straat in een kroeg te gaan zit­ten met de brom­mers voor de deur met brief­jes erop. Alleen had­den we geen papier. Op zoek naar papier kwa­men we in gesprek met een NL meisje die vrien­den had die ze miss­chien wilde kopen. We had­den zelf bedacht om 450 dol­lar voor beide te vra­gen (in Saigon had­den we ze voor $420 kun­nen terug verkopen). Ze hap­ten toe aangezien ze naar Saigon zouden rij­den en zij ze daar ook kon­den verkopen. We had­den de prijs al genoemd, dus kon­den niet opeens omhoog gaan.
De heren had­den nog nooit een brom­mer gere­den en von­den het net zo span­nend als wij twee weken gele­den. Uitein­delijk hebben we afge­spro­ken samen te gaan eten zodat wij Sylvia nog even uit kon­den zwaaien.

We zijn nu net terug van het eten­tje, het was ontzettend gezel­lig en we hebben er dus $450 voor gekre­gen. We waren bang dat we het in dong betaald zouden kri­j­gen (op zich erg logisch) en waren aan­ge­naam ver­rast met de dol­lars omdat we die in alle lan­den om kun­nen wisselen.

De zelf­s­tandigheid en flex­i­biliteit zijn we nu de brom­mers verkocht zijn kwijt maar ook de ver­ant­wo­ordelijkheid en dat is ook wel weer fijn. Mor­gen nog een dagje relaxen in Hue en een bus naar Savan­hakhet (Laos) boeken en dan gaan we weer op pad. Wat zijn we toch een mazzelaars!


16° 28' N, 107° 35' E
29 April 2010, 16:57

Bedankt für die Bloemen

8. Verjaardagsdiner

Lieve fam­i­lie, vrien­den en andere lezers,

Van­daag is mijn ver­jaardag en ondanks dat ik zo ver van huis ben was het geweldig om zoveel lieve sms jes,donaties, e-cards en bericht­jes te ont­van­gen. Hartver­war­mend dat jul­lie zo meeleven en meedenken.

Het bli­jft toch een beetje raar om je ver­jaardag in het buiten­land te vieren. Op een of andere manier voelt het niet echt. In Ned­er­land heb ik meestal het geluk dat mijn ver­jaardag met een groot feest eindigt (koninginnenacht).

Mor­gen is ook hier een nationale feestdag. Het is 35 jaar gele­den dat het zuiden werd ‘bevrijd’. Waar­bij bevrijd betek­end dat ze ook com­mu­nis­tisch zijn gewor­den en de oor­log hebben ver­loren. Geen idee hoe ze dat gaan vieren maar we zullen het wel merken.

Allereeerst werd ik trouwens ver­wend met twee paar nieuwe oor­bellen, zelf uit­ge­zocht maar ele­gant en simpel.Verder zijn we van Dong Ha terug gere­den naar Hue. Het was ongeveer 70 km dus we waren er al om half elf. Het is een grotere stad met meer kans om de brom­mers fat­soen­lijk te verkopen.
De laat­ste keer in Hoi An hebben we een leuke Ned­er­landse meid ont­moet (psy­chologe, doet ons erg denken aan Michelle). Die had voor ons al een hotel geboekt zodat we direct kon­den inchecken.

We zijn met zijn drieen op de brom­mers naar een strand in de buu­urt gere­den, het was uit­gestor­ven en heer­lijk rustig. Dus hebben we wat in de zee gedob­berd en uitgerust.

Als ver­jaardags­diner zijn we naar een Ital­i­aan geweest waar ze helaas geen tor­tolinni had­den maar ik heb genoten van een cock­tail en spaghetti car­bonara. Waar een mens naar kan ver­lan­gen na teveel rijst :) .
Het is nu bijna tien uur lokale tijd en we zijn beide uit­ge­blust. Michiel voelt zich niet zo goed en is ver­slaafd aan zijn huidige boek. Onaanspreek­baar dus… maar het is heer­lijk ontspannen.

Voor jul­lie daar, ik hoop dat jul­lie een geweldige koningin­nenacht mogen hebben (heb begrepen dat er weer veel wordt gespeculeerd of dit de laat­ste koninginnedag is) en mor­gen ofwel veel spullen mogen kopen of verkopen.

Bedankt nog­maals voor de vele atten­ties, ik word er stil van en dat gebeurd niet zo snel!