Nog even een klein stukje over gisteren… Het is misschien wel, misschien niet zo, maar er bestaat de mogelijkheid dat mijn bankpas (opzxettelijk) is gemold. Omdat de banken niet open waren na ons brommertourtje heb ik bij een pinautomaat geprobeerd te pinnen. Ales goed en wel, totdat hij nadat ik alles had ingevoerd zei dat ik geen saldo had. Raar, want we wisten zeker dat er geld op de rekening stond.
Terug bij de travel lodge hebben we het saldo gecheckt en bleek dat we ruim voldoende hadden gehad. Nu probeerde ik met mijn pasje (Waarmee ik ook gepint had) in te loggen op internetbankieren. Kon niet, de Random reader gaf de boodschap : DEFECT
Flink balen, maar het is geen ramp want we zijn slim en er is een back up mogelijkheid om op mijn rekening te komen (die heet mama!). Toch maar even de bank gebeld met de vraag of zij konden zien of er geld was afgeschreven en of ik mijn pas moest blokkeren. Ze kon zien dat er geen reservering was gedaan door een adnere bank en ik vertroouw er dan ok op dat al het geld er nog opstaat. Alsnog wel even stress en flink balen.
Zo dat was gisteren, vanmorgen moesten we dus nog geld wisselen en daarna op naar de bus. We hadden besloten dat we toch voor de VIP bus zouden gaan (7 euro ipv 5) en die vertrok om 9:15. Alles ging voorspoedig en wee waren er ruim op tijd. De VIP bus was een soort kermis bus. Van binnen overal gordijntjes, en van buiten bespoten zoals je ziet bij kermisattracties. Erg lachen dus.
De bus was eigenlijk erg relaxed. voor een busreis van 6–7 uur wil je voldoende beenruimte (met name Michiel) en ook de airco was weer even genieten. Het enige nadeel is dat we naast een van de speakers zaten en die de hele reis karaoke muziek denderden (gelukkig houden ze hier van balads!). Verder was de busreis echt comfortabel en kwamen we een beetje loom om iets over drieeen uit de bus rollen.
Tuktuk gedeeld met andere westerlingen om naar het centrum te komen. We zijn op zoek gegaan naar een betaalbaar hostel, niet zo makkelijk want Laos is in het algemeen erg duur. Het eerste wat we probeerden (volgend LP tussen 10–17$ incl. ontbijt) was 29$ de goedkoopste optie. Daarnaast een guesthouse voor 12$, met wee losse bedden en wel WIFI.
Michiel wilde graag nog even kijken naar andere opties, maar met je rugzak op is erg vermoeiend dus heb ik mij opgeofferd (right) om ind e schaduw met een ijsje bij de rugzakken te blijven terwijl Michiel rondliep. Na een kwartier was hij terug, niets goedkopers gevonden en die kamer die we al hadden gezine was ook vol. De andere kant op even checken: een aantal opties zonder internet.
Rugzakken op en dan maar gaan kijken. Zijn voorkeursoptie was al volgeboekt (het was 10 minuten later, flink balen). Na nog 3 keer vol vonden we een kamer voor 10 euro (zonder airco) maar met dubbel bed.
Nadat we onze tassen hadden afgegooid zagen we dat er wel een airco aanwezig was in de kamer, alleen dat je hem niet an kon zeggen omdat de bediening in een kastje zat waar een hangslot op zat. Ik kreeg Mac Gyver gedachten en heb (zoals het hoort in een film) met haarspelden voor het eerst in mijn leven geprobeerd een slot open te krijgen.
Na 5 minuten prutsen was het gewoon gelukt. Ongelofelijk 
. We hebben de airco nu lekker aanstaan.
Toen ik ging douchen heeft Michiel even gekeken of er ook ergens internet was. Ik zit nu buiten op het balkon met een WIFI verbinding. Het hoort niet bij het hotel maar is niet beveiligd. Het is niet goed genoeg om te skypen, maar een post plaatsen moet lukken. Uiteindelijk zijn we dus met onze neus in de boter gevallen en hebben we uitzicht op een van de tempels die als trekpleister van Vientiane worden bestempeld. Lucky us!
