Ourwalkabout.nl is a blog about the world trip Michiel de Wit and Judica Wondergem are making in 2010.


18° 47' N, 98° 59' E
28 May 2010, 12:54

Zoo Zoo

22. Pas maar op straks springt'ie

Een dagje in de dier­en­tuin is altijd leuk. Hier in Chi­ang Mai hebben ze ook flink hun best gedaan de dieren zich thuis te laten voelen.

Het was weer eens heer­lijk weer en we begonnen met een ritje winkel­cen­trum omdat Michiel spijt had van het ver­taal­com­put­ertje. Helaas kon het wel geruild wor­den maar geen geld terug en wat kun­nen wij nu kopen bij een boekhan­del wat we makke­lijk mee kun­nen nemen. We hebben een paar keer heel zielig gekeken en toen kon het wel. Uitein­delijk hebben wij dus het geld terug en kon­den we naar de dierentuin.

De spe­cialiteit van deze dier­en­tuin bestaat uit een groot onder­wa­ter aquar­ium waar je doorheen kunt lopen, een ‘snow­dome’ waarin het koud is en panda’s leven en een ‘adven­ture zone’ waar je zoals in een safari langs de dieren kon rij­den. Uit­er­aard waaren bij de adven­ture zone gevaar­lijke dieren zoals geiten, reeën etc. Wij hebben geen van deze span­nende din­gen gedaan maar zijn drie uur lang rondgelopen en hebben ons ver­baasd over de brede fauna van Azïe. Hier­bij hebben we de nieuwe cam­era flink gebruikt.

Over een kwartier wor­den we opge­haald om anar Bangkok te gaan en mor­gen zullen we de foto’s uploaden.


18° 47' N, 98° 59' E
28 May 2010, 3:53

Op naar Bangkok

7. Vlakbij de tempel

Som­mige mensen zouden zeggen dat we ons er de laat­ste dagen wat makke­lijk  van af hebben gemaakt. Het feit is dat we echt hele­maal niets hebben gedaan. Afgezien van een spo­radis­che mas­sage en wat rond­lopen op mark­t­jes beston­den de afgelopen twee dagen uit: boekje lezen, aan web­site knut­se­len (nog niet af), eten en series kijken.

Van­daag staat er weer wat actie op het pro­gramma. Michiel wilde graag naar de dier­en­tuin en met de nieuwe cam­era gaan wij eens kijken wat er voor moois rondloopt.

Gis­teren hebben we de cam­era op kun­nen halen en…hij is geweldig. We hebben zelfs nog kort­ing gekre­gen en een gratis geheugenkaartje.
Bedankt voor diege­nen die mij voor mijn ver­jaardag hier­mee hebben gespon­sord en ik ga erva­nuit dat we zo nog meer geweldige foto’skunnen maken. Tij­dens het eten hebben we ons ver­baasd over alle ver­schil­lende func­ties en zelfs bij nacht nog wat leuke foto’s gemaakt. Van­daag komt de grote test, foto’s bij daglicht.

Vanavond vertrekken we met de nacht­bus naar Bangkok waar we mor­gen in de vroegte aankomen. Ik denk niet dat we lang in de stad bli­jven, maar om naar de eilan­den te komen zullen we er toch heen moeten. Geen zor­gen, mor­gen zullen we weer posten en de onrusten zijn bijna over. Zelfs Min­BuZa heeft het reisad­vies van fase 6 naar fase 4 bijgesteld.

Nu eerst maar weer eens alle tassen inpakken.


18° 48' N, 98° 40' E
23 May 2010, 18:06

Seu (kopen) in Chiang Mai

Van­daag een dagje geshopt. We moesten nodig op zoek naar een nieuwe cam­era en hebben de meest geweldige cam­era gevon­den (Olym­pus mju tough 8010).  Hij werkt tot 10 meter onder water, is tot 2 meter bestendig tegen vallen en heeft nog veel meer kleine leuke func­ties (bijv. het tikke tegen de cam­era kan de functie/ stand veran­deren). Het enige nadeel is dat het 2010 model niet voor­ra­dig was en dat we die graag wilden omdat het 2009 model niet com­pat­i­ble is met de SD kaart­jes die in de com­puter passen.
We hebben hem besteld en aan­be­taald en hij komt woens­dag bin­nen. Super leuk dus, maar nog even geduld.

Michiel heeft de afgelopen week helaas zijn ebookreader zien doo­dgaan. ergens niet goed ingepakt en het scherm is intern gebro­ken oftewel het hele ding is onbruik­baar. Flink balen aangezien hij mid­den in een span­nend boek zat en we ze beide erg veel gebruiken.
Van­daag gin­gen we dus ook op zoek naar een nieuwe ebook reader maar helaas hebben we die niet kun­nen vin­den. Michiel flink in mineur. De hele dag rond­lopen in winkels waar ze van alles aan elec­tro­n­is­che gad­gets verkopen (Michiel houdt nu een­maal van din­gen met een stekker) en dan nog niets kopen waarmee je de rest van de avond kunt spelen.

Na de 3e shop­ping mall (het is hier net Amerika) liep ik rond met Michiel met een sip gezicht. Hij was zelfs bijna van plan een goed­kope cam­era te kopen maar dat heb ik kun­nen afraden.
Een winkeltje verder had­den ze geweldige ver­taal­com­put­ert­jes. Iets wat we ergens nog ver­ant­wo­ord kun­nen noe­men (het ding kan 13 ver­schil­lende talen waaron­der Thai, Maleis, Spaans en por­tugees) en of het nu de twee meis­jes waren die het verkochten of het appa­raat zelf? De uitkomst was het­zelfde; een grote glim­lach op Michiel zijn gezicht.

Ter­wijl ik dit typ ligt Michiel naast me op bed. Al 3 uur lang is hij in de weer met zijn nieuwe ver­taal­com­put­ertje en zo blij als een kind. Het ding ver­taald als je het woord intypt en spreekt het des­gewenst ook nog voor je uit. Ook kun je je eigen stem opne­men om het te vergelijken met de uit­spraak.
Woor­den die ik langs hoorde komen waren onder andere: Okapi (tja je weet maar nooit) poepchi­nees, schaats en andere in het Thai die ik nog niet ken. Vanaf mor­gen kun­nen we ons in elke sit­u­atie red­den met het computertje.


10° 48' N, 106° 38' E
15 April 2010, 16:17

(wish we could) miss Saigon

Van­mor­gen de laat­ste etappe van ons open bus ticket, van Da Lat naar Saigon. We had­den er eigen­lijk beide geen zin in. Na de rust van de afgelopen weken was een her­hal­ing van Hanoi echt niet gewenst.

Na een bus­reis van 7 uur ( ja het was nog een rit van 350 km) zagen we om ons heen in plaats van natu­urschoon hoge gebouwen, veel motors en zelfs de eerste Viet­namese file. We waren al moe van de bus­rit maar dit heeft ons humeur echt niet verbeterd.

Na aankomst hebben we een hotelka­mer geregeld (10 dol­lar incl inter­net en airco), tegen­wo­ordig din­gen we daar gewoon op af en eerst even bijkomen. In Da Lat was het een pret­tige 25 graden, hier voelt het als 35 graden en dan nog overal uit­laat­gassen erbij.

Toch maar wat moed bij elkaar ger­aapt en even rondgelopen en gekeken naar camera’s. Het is niet zo klein en gemoedelijk als in Hanoi waar het alle­maal nog wat ouder en karak­ter­istieker aan­deed. Bij het over­steken wist je niet wat je zag, zeker 250 scoot­ers in alle 4 de richtin­gen. En er is geen sto­plict voor voet­gangers, hier moet je de 6 baans  weg gewoon oversteken.

Bin­nen 2 uur waren we terug en nu liggen we op bed te ontspan­nen. Er zijn geen ramen hier dus met een beetje ver­beeld­ing kun­nen we ons ergens in groen Viet­nam wanen. Ik vrees dat het morgenocht­end weer even een anti cli­max wordt. Eerst maar eens kijken waar we over een paar dagen heen willen gaan.