Uitgeslapen… eindelijk hebben we een dagje uitgeslapen. De afgelopen dagen hadden we zoveel te doen dat de wekker meetal om 7:00 al ging. Vandaag was er niets… ik was uiteraard alweer om half 8 wakkeer (grrr… biologische klok) maar Michiel heeft nog wat extra slaap meegekregen.
Er stond eigenlijk niet zoveel op het programma. Tassen weer eens helemaal inpakken met schone was en verder wachten en hangen.
Vanmorgen zijn we allebei even in ons uppie oppad gegaan. We reizen alweer een week met andere mensen en echt even tijd voor jezelf was er niet. Ik heb heerlijk rondgekuierd, verse ananas gehaald voor het ontbijt, langs het water gelopen, me laten betasten wegens witte huid en bij elke winkel gehoord dat ze niets in mijn maat hebben of gewoon ronduit me uitlachen. Kortom, het was heerlijk even alleen.
Net na de middag zijn we dan weer samen ergens wat gaan drinken en op zoek gegaan naar toch nog een toeristische activiteit in de stad. We kwamen uit op een park met een berg(je). Geen westerse toerist te zien en gewoon normale prijzen. Het echte Vietnam proef je toch beter op die plekken waar mensen kaarten, drinken en eten. Voor de laatste keer naar ons favo ’ fried rice’ restaurant om onze buik vol te eten.
Onderweg naar huis werden we bestormd door kinderen van 4–6 jaar die allemaal ‘hello’ tegen ons wilden zeggen en ons de hand wilden schudden. Soms voel je je net een beroemdheid als je hier rondloopt. Mensen lachen, zwaaien, kinderen lopen mee en vrouwtjes willen soms graag hun huidskleur vergelijken. Eigenlijk hilarisch.
In het hotel mochten we zowaar nog even douchen, dus nu zitten we achter de computer in de lobby omdathet wireless het neit doet te wachten tot we zo naar het andere hotel lopen waar we in de bus stappen. We hebben een geweldige deal, voor 25 dollar pp een open busticket van hier naar Saigon, maar dan kun je onderweg uitstappen.
Vannacht rijden we in een slaapbus (met alleen maar bedden) naar Hue. Daar kunnen we de tassen afgeven en ‘s middags rond een uurtje of 1 vertrekken we vanaf daar naar Hoi An. Onze Israelische vrienden zijn daar vandaag al heengevlogen en wachten ons in het hotel op. Hoi An is een strand bestemming… zouik dan eindelijk mijn bikini uit kunnen graven?
Allez… eerst maar eens die tas naar de opstapplek sjouwen en dan terwijl de bus mij wiegt dromen van een luchtbed op de zee…
