Vanmorgen de laatste etappe van ons open bus ticket, van Da Lat naar Saigon. We hadden er eigenlijk beide geen zin in. Na de rust van de afgelopen weken was een herhaling van Hanoi echt niet gewenst.
Na een busreis van 7 uur ( ja het was nog een rit van 350 km) zagen we om ons heen in plaats van natuurschoon hoge gebouwen, veel motors en zelfs de eerste Vietnamese file. We waren al moe van de busrit maar dit heeft ons humeur echt niet verbeterd.
Na aankomst hebben we een hotelkamer geregeld (10 dollar incl internet en airco), tegenwoordig dingen we daar gewoon op af en eerst even bijkomen. In Da Lat was het een prettige 25 graden, hier voelt het als 35 graden en dan nog overal uitlaatgassen erbij.
Toch maar wat moed bij elkaar geraapt en even rondgelopen en gekeken naar camera’s. Het is niet zo klein en gemoedelijk als in Hanoi waar het allemaal nog wat ouder en karakteristieker aandeed. Bij het oversteken wist je niet wat je zag, zeker 250 scooters in alle 4 de richtingen. En er is geen stoplict voor voetgangers, hier moet je de 6 baans weg gewoon oversteken.
Binnen 2 uur waren we terug en nu liggen we op bed te ontspannen. Er zijn geen ramen hier dus met een beetje verbeelding kunnen we ons ergens in groen Vietnam wanen. Ik vrees dat het morgenochtend weer even een anti climax wordt. Eerst maar eens kijken waar we over een paar dagen heen willen gaan.
