Ourwalkabout.nl is a blog about the world trip Michiel de Wit and Judica Wondergem are making in 2010.


22° 49' N, 108° 22' E
23 March 2010, 6:05

Pittaya, zweet en kaartjes in Nanning

minikeukentje

Het is nu rond 13:00, we zijn net langs de lokale fruit­mark­ten gelopen en hebben veel din­gen gekocht­die we niet ken­nen. Van­nacht zijn we rond 02:00 aangekomen, de trein had ver­trag­ing. Gelukkig had­den we een hotel gezocht wat ongeveer naast het sta­tion lag, dus dat was snel gevon­den. We hebben gere­serveerd, ja… maar de kamer die we gekre­gen hebben is toch iets luxer dan wat we geboekt hebben. Mazzel, want we hebben de prijs wel gewoon op papier staan, dus als ze moeil­ijk doen is het niet onze schuld.

De kamer is luxe… de meest lux­ueuze kamer tot nu toe. We hebben twee 1.20 bed­den, een bankje, een bureau met com­puter, een tafel met spiegel, een mini keukentj, arico, tv en bad­kamer. Kor­tom, we baden in de luxe.

Het geluk is dat we een inter­netk­a­bel hebben, na al het inter­net gedoe in Bei­jing ( tot nu toe groot­ste bron van frus­tratie op de reis) is het heer­lijk gewoon even te kun­nen posten.Vannacht bij aankomst was het in Ned­er­land een nor­male tijd zodat we ook nog weer een keer hebben kun­nen bellen. We horen dat veel mensen ons vol­gen, maar even een stem horen is toch ook fijn.

Het groot­ste doel van van­daag was tick­ets bemachti­gen voor de trein van vanavond naar Hanoi.  Via Google trans­later had­den we de zin ‘wij willen twee tick­ets voor de trein van vanavond naar Hanoi’ ver­taald en op de Bebooks gezet. Toen we het hotel uitliepen van­mor­gen viel de warmte en vochtigheid als een deken over ons heen. Met alle fruit­stal­let­jes en winkelt­jes is dit het China wat ik voor ogen had, warm, zwe­terig maar ontzettend lev­endig. Grap­pig eigen­lijk, je kri­jgt dan pas echt een vakantiegevoel. Gis­teren hoor­den we da thet in Ned­er­land ‘ein­delijk’  een beetje lekker weer wordt. Wij zijn bin­nen 3 weken van +2 naar –24 en weer terug naar +25. Ongelofe­lijk en een beetje bizar. De nieuwe spijker­broeken zijn alweer te warm om te dra­gen en we komen tot de pijn­lijke con­clusie dat we echt niet genoeg ‘lichte’ en luchtige kled­ing bij ons hebben.

Terug naar de tick­ets. Ze begrepen pre­cies wat we bedoelden met de Bebook en afgezien vand at ik mijn paspoort in het hotel had laten liggen ging het vloeiend. We hebben berek­end dat de tick­ets ons nu ongeveer 210 euro hebben gekost voor 2 pers (van Bei­jing naar Hanoi) ter­wijl als we de recht­streekse trein had­den genomen dit meer rond de 550 zou zit­ten. Toch lekker bespaard en dat maakt dat we ook beter van de luxe in de kamer kun­nen genieten.

Michiel heeft net een vrucht ontleedt, geen idee hoe we het moeten eten, hij omschri­jft het als een waterige kiwi. Google verteld ons dat het een Pit­taya is ( http://en.wikipedia.org/wiki/Pitaya)… hmm, lekker fruitontbijt!