Ourwalkabout.nl is a blog about the world trip Michiel de Wit and Judica Wondergem are making in 2010.


16° 34' N, 104° 45' E
5 May 2010, 13:20

Heet, heet, heet.

We zit­ten op onze kamer… ik voel me een beetje opgesloten.

Van­mor­gen zijn we vroeg opges­taan om aan ons fiet­stochtje te begin­nen. De plek waar we fiet­sen wilden huren had­den alleen twee hele gam­mele fiet­sen;. Uitein­delijk hebben we ergens anders twee oma fiet­sjes weten te rege­len. Op pad dan maar, een leuke route van in totaal zo een 30 km, niet absurd veel voor een fietsroute.

De fiet­sen die we had­den gehu­urd waren (zoals bijna alle fiet­sen hier) zon­der ver­snellin­gen. Het voelde alsof je de fiets con­stant in de eerste ver­snelling had, hard en snel trap­pen om amper vooruit te gaan. Heel erg ver­moei­dend aangezien je dan ook geen lekker windje hebt om je af te koe­len. Daar gin­gen we natu­urlijk te langzaam voor. Langzaam zagen we wat andere delen van de stad, het blijkt toch iets groter dan we dachten.

Na twintig minuten fiet­sen stopten we in de schaduw van een klein boom­pje. We had­den beide 1,5 liter water bij ons en deze flessen waren al half leeg. Het was gekken­werk om te gaan fiet­sen. Zelfs in de vroege ocht­end voelde het als 30 graden. We zijn omge­keerd en terugge­fi­etst. Eigen­lijk had­den we beter moeten weten, mei/ juni is het begin van het natte seizoen en daarmee de warm­ste peri­ode van het jaar. Veel tochten etc. kun je niet doen omdat de regen de wegen in mod­der­poe­len omtovert… maar dus ook omdat het gewoon te heet is om actief te zijn. We hebben van­daag de 40 graden wel gehaald maar nog geen drup­pel regen gezien.

Bij het hotel wis­ten we niet meer wat te doen, het was zo heet. De air­con­di­tion­ing op de kamer werkt wel, maar hij is oud en lang niet zo goed meer. Op het dak­ter­ras kwam er af en toe nog een briesje voor­bij, maar het was het er te warm.

Mis­selijk van de warmte ben ik dan toch maar op bed gaan liggen… de hele dag hebben we zo rond het guest­house gehangen. Michiel is ‘s mid­dags nog iets gaan eten maar ik voelde me miserabel.

Mor­gen bren­gen we de for­mulieren naar het con­sulaat zodat we over­mor­gen verder kun­nen naar het noor­den. Op 200 km afs­tand van hier zit een dor­pje waar je ver­schil­lende uit­stap­jes kunt doen waaron­der kajakken… Ik ver­heug me nu al op het water en heb bijna fata morgana’s terug naar Siberie en Mon­golie. Tegen kou kun je je kle­den, maar tegen hitte niet (of in ieder geval weet ik het niet).