Vanmorgen was een matineuze ochtend. Om de olifanten op te halen zouden we om half zeven vertrekken. Aangezien de enige actie was wat kleren aandoen stond de wekker om kwart over zes. Om zes uur werd er opeens op onze deur gekloptd oor de gids en schrokken we wakker. Normaal ben ik echt een ochtendmens maar onverwachts eerder wakker worden doet ook niet veel goed voor mijn humeur.
Een half uur later vertrokken we met een bootje om de lange wandeling te vermijden. We liepen daarna de berg op en waren verbaasd. Was dit waar we gisteren met die enorme olifanten doorheen waren gelopen? Een stukje hoger was het antwoord. Van de bamboe bosjes die mijn Olifant (Ghumday) hadden verborgen was niet veel meer over. Daarentegen had ze wel hier en daar mooie compacte verteerde bamboe op de grond gelegd. De olifanten zitten ‘s nachts aan een meterslange ketting (anders lopen ze naar de dorpen of raken zoek) om hun poot vast aan een boom. De mahoet maakte de ketting los en de olifant trok de ketting naar een plek zodat de mahoet dit voorzichtig op haar nek kon leggen. Geweldig die samenwerking.
Hup klom ik op de nek en we leiepn naar beneden waarbij de olifant op commmando storende takken voor mijn hoofd weghaalde. Na nog kort te hebben gebadderd was het dan tijd om afscheid te nemen van de olifanten. Met een slurfknuffel was het een niet zo emotioneel afscheid.
Na een stevig ontbijt klommen we in de kayak want vandaag was er een druk programma. De kayak tocht was leuk maar we merken dat we dat ook een beetje zat worden. Dit was wel de eerste keer dat we echt met stroomversnellingen te maken hadden en daar zijn we samen ongeschonden uitgekomen.
Bij terugkomst in Luang Prabang ging de tocht verder. Met een mini busje werden we naar dee KuongSi waterval gereden. Een tochtje van een half uur waarbij we beide de ogen amper open konden houden. Bij de waterval een klein stukje lopen en daar was het dan. Center Parcs in het echt. Diep blauw water met verschillende plateaus waar het vanaf liep. We zijn omhoog gelopen en waagden onze eerste stappen in het water. Het blauw van het water gaf ook de tempereatuur weer. Ijskoud.
Het water bleef aantrekkelijk en we zijn er verschillende keren ingesprongen. Bij een lager gelegen waterval was er een hoge waterval waar je vanaf kon springen, doodeng maar ook wel weer erg gaaf. Het touw waarmee je het water in kon springen heb ik ook enthousiast gebruikt. Een paradijs op aarde, ik hoop dat de foto’s een beetj een beeld geven.
Ik weet niet of je ooit gehoord hebt van ‘dr Fish’. Dit is een spa behandeling waarbij speciale vissen de dode huidcellen van je lichaam eten zodat je een heerlijk zacht huidje krijgt. In dit water zaten deze visjes ook en ik heb geprobeerd ze op de foto te zetten. Uiteraard waren het er te weinig voor een ‘behandeling’ maar het was echt gaaf.
Vandaag zijn Michiel en ik 3 jaar samen. De dingen die we vandaag hebben gedaan en gezien zorgden ervoor dat het een hele bijzondere dag was. Vanavond zijn we uit eten geweest en ik vrees dat we er voor tien uur inliggen maar wat een dag.
Morgenavond stappen we op de bus naar Chiang Mai (noord Thailand). De busreis duurt bijna 24 uur (met een boottochtje over de grens, grensperikelen en pauzes inbegrepen) dus we zullen daarna wel moe zijn. Omdat de pas ‘s avonds vertrekken denk ik dat de kans groot is dat we nog een keer naar die paradijselijke waterval gaan.
