Maleisië was zoals Michiel al schreef toch echt een andere ervaring. Voor onze nog steeds trouwe lezers, als we daadwerkelijk weer gaan reizen over een maand volgen er echt weer elke dag berichten omdat we dan weer dingen meemaken. Na 3 dagen weggeweest te zijn weer drie nieuwe berichten, we hebben ook zoveel meegemaakt.
De iets langere versie van het verhaal; toen we eergisterochtend uit de trein kwamen gerold liepen we vlug naar de uitgang (ook hier weer veel machtsvertoon met grote geweren) waar er al tientallen brommers klaar stonden om ons te vervoeren. Het kleine rotstukje koste ons toch nog 30TBH (0,75 Euro) en snel de grens over. Zoals gezegd hebben we de taxi gedeeld met David, een Fransman die ook voor zijn visum naar Kota Bahru ging. Van de heenweg in de taxi kan ik me niets van het uitzicht herinneren, ik praat over het algemeen veel maar bij David kwam ik er ook niet tussen.
Paspoorten weggebracht en snel weer met zijn tweeen op pad want na een nacht niet slapen is een praatgrage Fransman ook iets teveel van het goede. Hij raadde ons nog wel aan om langs Mydin, een supermarkt te gaan. Na een rondje hotels eindelijk een hotel gevonden wat qua prijs en service overeenkwam met onze wensen. Heerlijk gedouched en dan toch maar naar buiten.
Bij de supermarkt hebben we flink ingeslagen. Op het eiland is alles dubbel zo duur en de keuze is minimaal. Tandenborstels, doucheschuim, babyolie en pingpongballetjes (voor Ed, attribuut bij diep duiken) werden ingeslagen. Michiel en ik struinden soms verspreid door de winkel. Op dit soort momenten merkte ik wel dat jonge puberachtige jongens mij ‘subtiel’ achtervolgden. Uiteraard had ik een lange broek aan en mijn schouders bedekt maar waarschijnlijk zag ik er na lokale maatstaven nog steeds uit als een lichtkooi.
Er was zelfs een lingerieafdeling waar ik (dacht ik) iets in mijn maat had gevonden, er stonden Europese maten op.Nadat we (zonder op de rij te letten) hadden afgerekend werden onze tasjes met een tie rap afgesloten, de bon werd op het tasje geplakt en bij de uitgang van de winkel kreeg je nog een stempel op de bon. Zo creeer je wel werk en wordt iets stelen ook wel erg moeilijk.
We hebben de spullen nog even teruggebracht naar het hotel en kwamen tot de conclusie dat de gekochte BH toch niet paste. Terug naar de winkel, bon mee en naar de klantenafdeling. Het bleek in eerste instantie niet mogelijk om te ruilen. Aangezien ik het gekochte goed nog geen 3 uur in mijn bezit had gehad en alle kaartjes er nog aanzaten drong ik iets meer aan. De vrouw vroeg of er niet iets anders in mijn maat bij zat. Wat mijn maat dan was? Ik herhaalde dat de maat die op de BH stond in Europa gewoon mijn maat zou zijn. Op naar de lingerieafdeling om te kijken of er nog iets anders was.
Voordat ik verder ga moet ik toegeven dat vrouwen onderling in de Islamitische cultuur een soort van verbondenheid kennen die ik niet gewend ben. Meerdere keren werd ik door vrouwen recht aangekeken en werd er vriendelijk en beleefd gelachen. Het voelde alsof we een geheim deelden dat de rest niet kent, erg apart en bijzonder.
Op de lingerieafdeling werd vervolgens hemel en aarde bewogen om iets in mijn maat en smaak te vinden. Er werd iets gevonden en ik keek rond of er toch niet ergens een paskamer was. nog een keer iets kopen zonder te passen durf ik niet echt meer. Enfin zonder veel omhaal hield de verkoopster het voor, maakt de BH aan de achterkant vast en daar stond ik dan, midden in de winkel/supermarkt, volledig aangekleed met een rode BH over mijn kleding. Ik geef toe dat ik niet snel gegeneerd ben, maar dit was toch ook echt over mijn grens.
Natuurlijk heb ik die BH niet gekocht maar we konden wel een tegoedbon krijgen voor het bedrag. Nog zoeken naar dingen die we semi nodig hadden om aan het bedrag van 3 euro te komen. Kun je nog best veel voor kopen 
De volgende ochtend snel weer naar het consulaat, met de taxi, over de grens, met de brommer naar het station. Daar tijd genoeg en we hebben nog genoten van heerlijke speciaal krokant gebakken bananen. De treinreis was lang, vermoeiend, warm maar we zijn er wel gekomen.
Dit reisje zal ik niet snel vergeten, maar het is echt heerlijk om wakker te worden op een boot, de zon op te zien komen naast je tijdelijke thuis paradeiland.
