Gisteren was een rare dag, nadat we de tickets voor de trein hadden gekocht hadden we verder niets te doen dan een beetje rond te lopen. Ik moet bekennen, Nanning heeft mijn hart voor China sneller doen kloppen. Zoals geschreven voelde het een beetje als Italie, de sfeer, de mensen en de temperatuur. We hebben heerlijk rondgekuierd langs alle winkeltjes.
Na een lange straat kwamen we bij een park aan, het is grappig, ze zijn geen Europeanen gewend want we werden nog best veel aangekeken. Het park zwermde met de mensen en je zou niet zeggen dat het een door-deweekse dag was. Er werd gekaart, Chinees schaak gespeeld, sigaretten gedraaid, veel gespuugt maar met name genoten. Bij een soort van winkelcentrum hebben we heerlijk gegeten, voor 2,40 allebei een maaltijd met rijst. Er werd speciaal iemand gehaald die Engels sprak en ze wilden het ons zo graag naar de zin maken. De mensen zijn gewoon vriendelijk en behulpzaam. Helemaal toen Michiel zijn Cola omgooide kwam de manager zelfs helpen om de tafel snel weer schoon te maken en uiteraard een nieuwe cola. Service met een glimlach.
We zijn verder gelopen nog meer in mijn ogen ‘echt’ Chinese straatjes met allemaal winkeltjes, eten, electronica. Francis en Aman, kleding in jullie maat en zo ontzettend veel keuze. Het was echt geweldig en we hebben dan ook met volle teugen genoten. Op een gegeven moment waren we in die kleine straatjes helemaal de weg kwijt. Weer helemaal terug gelopen en even in het park gaan zitten.
Daar werd muziek gedraaid en waren allemaal mensen aan het stijldansen. Het was leuk om te zien hoe ze dansen en ik heb Michiel kunnen overtuigen om ook een dansje te wagen (chachacha op bergschoenen, geen aanrader). Ik vond het helemaal super maar als europeanen blijf je niet onopgemerkt en na het nummer stond er een hele kring om ons heen die applaudiseerden. Toen we weer gingen zitten kreeg Michiel heel veel complimentjes, grappig is dat hij ook de complimentjes voor mij krijgt. Hij heeft het goed gedaan met mij bleken ze te zeggen. Erg grappig alleen was Michiel wat gegeneerd.
Weer terug naar het hotel, spullen pakken en het station amar eens verkennen, het ging allemaal soepel, alleen was Michiel zijn jas nog even kwijt (en weer gevonden) en ruim op tijd zaten we in de trein. Vierpersoonscoupé met zijn tweeen, de trein was erg leeg.
Vannacht moesten we notabene twee keer de trein uit, eerst bagagecontroloe en paspoortcontrole in China, daarna (na een half uurtje dutten) eruit voor een controle in Vietnam bij Dang Dong. Alle bagage moest elke keer mee. Het station was echt prachtig, maar geen puf om foto’s te maken. De rest weinig geslapen.
Om 5 uur lokale tijd kwamen we aan, zonder geld en dus erg vroeg. We zijn maar gaan lopen en zijn erachter gekomen dat er ook in de buitenwijken veel pin machines staan. Alleen doen ze het echt niet allemaal. Pas de 7e pin automaat werkte en toen konden we een taxi pakken. We zitten nu in het hotel te wachten tot we in kunnen checken, maar er is al een heerlijk ontbijtje geserveerd en we komen weer helemaal tot rust.
