Ourwalkabout.nl is a blog about the world trip Michiel de Wit and Judica Wondergem are making in 2010.


10° 6' N, 99° 50' E
21 August 2010, 5:24

Snorkel test

39. Tijd om naar huis te gaan

Na het berichtje van gis­teren  kwam de boot op tijd terug. Toen iedereen zijn spullen aan het uit­wassen was hoorde ik gelu­iden dat de gas­ten ook mee zouden komen naar de DJL pool­party. Hart­stikke gezel­lig want ze had­den net het prak­tijkgedeelte afgerond (ofwel alleen nog een the­o­ri­etoets te maken) en dan zijn ze ook klaar. Sowieso hebben we op dit moment als gas­ten ver­schil­lende stel­let­jes maar samen een gezel­lige groep jon­gelui (18–35) die het onder­ling ook goed met elkaar kun­nen vin­den. The more the merrier.

Nadat we ons hebben omgek­leed en weer droge spullen voor later hebben ingepakt op naar DJL. We waren de eersten en het was ontzettend druk. De rest kwam langzaam bin­nen­drup­pe­len en we zijn in de rij gaan staan voor de BBQ. Door de drukte was er niet genoeg salade, niet genoeg mais en uitein­delijk niet genoeg aar­dap­pe­len. Het mocht de pret niet drukken. Ik heb met de snorkel test in het vooruitzicht geprobeerd zoveel mogelijk te eten zodat er nog een beetje een bodem is voor al het alcohol.

Tim, de eige­naar van DJL, vond het geen enkel prob­leem als ik mijn snorkel test daar deed. Sterker nog, ik zou de bucket met alco­hol gratis kri­j­gen :) Omdat we met zo een grote groep zijn gekomen kre­gen we ook nog gratis shot­jes, hart­stikke leuk en de sfeer zat er dan al goed in. Na het eten moest ik er dan aan geloven. Liever vroeger dan later anders lig je ‘s nachts in bed zo te tollen.

Marielle en Ed hebben de emmer voor­bereid en ik mocht uit­er­aard niet zien wat erin ging. Ze glim­lachten nogal sadis­tisch en langzaam begon ik toch ook nerveus te wor­den. Nog even aan de gas­ten uit­gelegd wat nu eigen­lijk het hele idee van de snorkel test is en toen was het tijd. Op een stoel gezet en een kleine korte speech van Ed. Daarna het masker op en snorkel in. Even heel diep ademhalen en… daarna vooral veel slikken.

Ik had niet verwacht dat er zoveel druk op zou komen te staan. Mijn wan­gen ston­den direct hele­maal bol en de snorkel paste niet per­fect dus het drankje kwam er aan alle kan­ten uitzetten. Tim trok het masker van boven nog even naar bene­den met de bood­schap adem even, helaas drukte hij hier­mee mijn neus volledig dicht en werd dat geheel onmo­gelijk gemaakt. Uitein­delijk heb ik wel nog een keer vals­ge­speeld door mijn vinger eron­der te schuiven maar de zeer volle bucket was al bijna weg.

Gejuich alom en daarna direct met Marielle het zwem­bad in, het bli­jft een ‘pool­party’. De dames lieten nog op zich wachten maar de heren spron­gen me direct achterna. De rest van de avond wordt steeds vager voor me. Ergens begon het nog een keer kei­hard te gieten, al maakt dat niet zo uit in een zwem­bad. Het was ontzettend gezel­lig en de uitdag­ing om op de banaan te gaan zit­ten werd ook weer aangenomen. Het bli­jft moeil­ijk maar we hebben een paar win­naars :D De snorkel test was rond half negen en om 11 uur heeft mijn lieve lieve vriend me meegenomen naar huis. Tussendoor nog wat din­gen gedaan die ik niet pub­lieke­lijk op de web­site ga zetten. Alles gepast in gezelschap, er zijn geen kleren uit­ge­gaan… maar de snorkel test moet me niet nog jaren achter­vol­gen. Michiel, de engel heeft me door de stromende regen naar huis gere­den ter­wijl ik niet veel meer kon doen dan me vasthouden. Thuis nog ‘das Klo geküsst’, tanden gepo­etst, water gedronken en in bed gerold.

Vanacht om 4 uur werd ik notabene wakker en kon niet meer slapen. Buiten was er nog een Cas­tle party gaande ofwel de bas beats dron­gen nog door de nacht. Tot half 7 wakker gele­gen en dan maar een ont­bi­jtje gemaakt. Mijn arme dar­men kun­nen wel wat vast voed­sel gebruiken. Lekker weer in bed gekropen en tot een kwartiertje terug lag ik op een oor.

Nog wat gedachten… ik ben blij dat ik geen last meer krijg van mijn dar­men met elk beetje alco­hol maar ik hoef de komende tijd geen drank meer te zien! Niet mis­selijk en geen hoofd­pijn dus de kater valt mee, het leven is toch echt beter als je nuchter bent. Oh… en het hebben van iemand die je redt in genante sit­u­aties en je mee naar huis neemt en om je lacht is echt geweldig. I really appre­ci­ate it!