Ourwalkabout.nl is a blog about the world trip Michiel de Wit and Judica Wondergem are making in 2010.


47° 55' N, 106° 55' E
13 March 2010, 14:46

Mongood Food frenzy

Food frenzy

Voor het eerst sinds lange tijd heb ik mezelf weer overeten. Ik weet niet of dat ABN is, maar wat ik ermee probeer te zeggen is: ik heb veel teveel gegeten. Van­mid­dag kwa­men we op de Peace Avenue, vlak­bij ons hos­tel, een eet­ten­tje tegen. Het werd gead­ver­teerd als ‘Tra­di­tional Mon­go­lian Fast Food Restau­rant’, maar fast-food was het voed­sel daar (naar onze maat­staven) zeker niet.

Onbek­end met de plaat­selijke gebruiken en por­tieg­roottes, besloten we alle­bei een scho­tel te bestellen met daar­naast een aan­tal kleine bijgerechten. Judica koos voor gebraden kip­pen­poten en ik ging voor de spe­cialiteit van het huis. We dachten dat we alleen wat vlees zouden kri­j­gen en het bijbestellen van wat gebakken aar­dap­pels en een gekookt ei (dat doet iedereen hier) ver­standig zou zijn. Dat bleek een smake­lijke vergissing.

Een min­u­utje of 10 nadat we onze wensen had­den doorgegeven werd onze tafel vol­gezet met schalen, scho­tels en kom­men. De meeste gerechten kwa­men ons na een paar maalti­j­den in de ger bek­end voor: 5, gekookte dumplings met schapen­vlees, gefritu­urde dumplings met schapen­vlees, gekookte schapen­vleesribben en gefritu­urd plat­brood. Het zag er alle­maal erg smake­lijk uit, maar het was veel teveel! En toen kwam Judica d’r maaltijd nog: drie gebraden kip­pen­poten met rijst!

Naar ons beste kun­nen hebben we van de rijk­dom­men gegeten en met enige trots bleek dat de ‘food fren­zie’ de schalen behoor­lijk had aange­tast. Even­zo­goed hebben we nog bijna de helft van al het lekker moeten laten staan.

Deze maaltijd, en alle gerechten in de tent, hebben ons wel geleerd dat Mon­golen tra­di­tion­eel veel en vet eten. En ze zijn dol op schapen­vlees! Ik vraag me af of deze cui­sine het in Ned­er­land goed zou doen, maar voor ons was het in elk geval een hele ervar­ing. Het schapen­vlees was in het begin even wen­nen, niet in de laat­ste plaats ook door zijn kleur en struc­tuur, maar er vallen beslist hele smake­lijke soepen van te trekken en dumplings mee te koken.

Oh, en het top­punt: na afloop van deze schapen­vleesorgie kwam de reken­ing. Ons werd vrien­delijk ver­zocht de somma van 13.000 Tugrik neer te tellen. Omgerek­end in onze thuis­va­l­uta zou dat neerkomen op € 6,50. En dat was dan inclusief twee halve liters thee (à 10 cent) en een fors bord gebakken aar­dap­pe­len. Ongelofe­lijk. Wat nu nog rest is een avondje uit­buiken. Mijn dar­men zijn duidelijk niet aan al dat vette schapen­vlees gewend. Poehee…