Na een heerlijke nacht slapen (verbetering van de vorige nacht op de boot) worden we laat wakker. De wekker is ook een uur verder en dan slaap je al makkelijk uit. Hup, kleren aan en… ohja… ontbijt. Uiteraard komen we net te laat binnen voor de ontbijtkaart en besluit Michiel een gezond gevarieerde maaltijd bij de 7–11 te halen.
Vandaag staat wat rondwandelen door het historische stadje op de planning. Georgetown is eeng rote stad maar de oude kern is sinds 2008 uitgeroepen tot UNESCO werelderfgoed. De steden die wij hiervoor bezocht hebben die op die lijst stonden (o.a. Hoi An en Luang Prabang) hebben ervoor gezorgd dat we de lat hoog hebben qua sfeer en dingen te doen.
We lopen langs oude koloniale gebouwen en via de ‘boulevard’ naar de ‘Kota Cornwallis’ (fort Cornwallis). De Britten hebben Maleisie en dus ook Penang tot ergens midden jaren 50 gekoloniseerd en de invloeden zijn legio. Dit fort is gebruikt in die periode en was goed gedocumenteerd. Er was zelfs nog een oud kanon van de VOC. Ook al is het geheel veel overgroeid met gras was het heerlijk om er rond te lopen.
Er rijdt een gratis bus in de stad en we wilden ook nog even langs de grote mall ‘Komtar’. Op zoek naar de bushalte dan maar. Bij Komtar zijn we telerugesteld, het moest een groots winkelcentrum zijn maar de helft van de winkels staat leeg en de sfeer is ver te zoeken. Als we naar buiten lopen zien we een nieuwe McFlurry soort ( is die in NL ook, met limoen… HEERLIJK). Het McDonalds standje staat voor een ander enorm winkelcentrum wat we nog kort verkennen.
We zijn moe en er moeten nog plannen gemaakt worden voor de komende tijd en we cocoonen in ons hotelkamertje. ‘s Avonds gaan we op zoek naar een leuk en lokaal plekje om te eten. We komen terecht op een foodcourt waar van elke cultuur hier in Penang (en dat zijn er nogal wat) iets authentieks te eten is. We zwichten voor wat heerlijke sushi en nog een ijsje als toetje. Dit allemaal buiten, op plastic stoeltjes waarbij je wordt vergezeld door synthesizer muziek.
Penang is eigenlijk een smeltkroes van mensen. Op straat is het hier schoon, de foodcourt buiten is goed georganiseerd, er zijn mensen die scoonmkaen, drankjes halen etc. Maleisiers zijn hardwerkende en ontzettend vriendelijke mensen. De kolonisering heeft ervoor gezorgd dat ze over het algemeen heel erg goed Engels spreken en je kunt iedereen aanspreken. De culturen die hier naast elkaar leven zijn legio. Al eeuwen laten ze hier zien dat verschillende religies niet perse in disharmonie hoeven te leven. Inspirerend en mooi om te zien hoe dat samengaat.
