Ourwalkabout.nl is a blog about the world trip Michiel de Wit and Judica Wondergem are making in 2010.


18° 56' N, 102° 27' E
15 May 2010, 15:58

Let’s do the tube

7. In een prachtige omgeving

Na ons leuke kayak­tochtje gis­teren en de gezel­lige avond die erop vol­gde wilden wij ons ook eens vol in eht feestge­druis storten. Het meeste wordt er hier overdag gefeest; je neemt een tube (grote opge­blazen band) en laat je naar het begin­punt bren­gen. Dan kun je de riv­ier afd­walen en onder­weg bij een van de ver­schil­lende bars stoppen.

Er is in Vieng Vang mar één ver­hu­ur­punt van de tubes, oftewel het is een monop­o­lie en dat is te merken in de prijs. Een dagje één tube huren kost €5,50, oftewel meer dan onze hotelover­nacht­ing met zijn tweeen. We besloten zon­der tube te gaan aangezien het meest inter­es­sante toch de bar­ret­jes zijn. Vroeg als we waren lagen wij daar dan om 11:00in het water… hele­maal alleen. De rest van de toeris­ten sliepen nog. Het was heer­lijk rustig en we hebben in het zon­netje in het ondiepe water genoten. Na en tijdje werd het wat drukker en ging Michiel aan het bier (na een gratis shot alcohol).

Het was heer­lijk in de zon, met een muziekje en naar­mate het drukker werd spron­gen er ook veel mensen in eht water van de hoge torens en van de trapezes. We zijn langzaam de riv­ier wat afged­waald (ik had mod­der vol­ley­bal zien staan en kon het niet weer­staan). Het vol­ley­ballen was erg leuk alleen erg kort. Mijn medespel­ers wilden niet dat hun bier te warm werd.

Nog een stukje verder zwem­men om te kijken hoe zeer aangeschoten mensen van de hoog­ste trapeze en gli­jbaan afgle­den om met een harde (en soms pijn­lijke) plons te eindi­gen in het water. Het was heer­lijk om lekker toe te kijken al merk­ten we beide dat we toch grotere angst­hazen zijn dan verwacht.

Omdat we geen zin had­den om de riv­ier hele­maal af te dalen (nog 3 km zeer ondiep water tot het dorp) zijn we teruggelopen naar het begin (dat kan ook). Daar hebben we ons in het water geset­teld en toch maar nog wat buck­ets besteld. Heer­lijk koel in het water met uitzicht op 5 trapezes en veel beschonken toeristen.

Het enige verve­lend waren de lokale jonget­jes van een jaar of 9. In Laos is het niet gebruike­lijk als vrouw om een bikini te dra­gen, sterker nog, de meeste mei­den van boven de 7 gaan volledig gek­leed het water in. Het is al vaker gezegd dat wij toeris­ten overkomen als ‘West­erse hoeren’. Deze jonget­jes had­den dan ook volledig geen respect. Als toerist geef  je een kind natu­urlijk geen mep, maar onder het mom van spe­len wer­den ze toch erg bru­taal. Eerst spet­teren en als je dan terug spet­terd  met zijn allen. en dan gaan ze aan je angen waar­bij het vaak voorkomt dat ze met hun voeten onder je kont gaan of gewoon aan je bikini­topje trekken. ERG verve­lend, genant en voor­namelijk moeil­ijk om mee om te gaan omdat de helft van de mei­den zo beschonken was dat ze niet nor­maal kon­den rea­geren. Ik heb uit­er­aard met een blik en armge­baar duidelijk gemaakt dat ze bij me uit de buurt moesten blijven.

Michiel heeft later nog een joch onderge­duwd, die zat een leefti­jdsgenootje tot huilens toe te pesten, te slaan te duwen en verve­lende din­gen te zeggen (naja, het klonk niet lief) en dat jongetje was zeker 3 jaar jonger. Dat joch deed eerst onschuldig maar daarna is hij niet meer in de buurt gekomen. Opvoe­den is ook niet echt een van de sterk­ste pun­ten hier.

Een paar mei­den van rond de 20 kwa­men op het idee dat het leuk was elka­ars bikini topje af te pakken. Erg grap­pig tot­dat de lokale jonget­jes erbij kwa­men… en nog veel erger was dat ze even ‘ver­geten’ waren dat ze beide ook hun geld in hun topje had­den. Dus blut.

Oh well, wij lagen heer­lijk in de zon met onze whisky cola bucket. ‘s Avonds hebben we nog een afschei­dspan­nenkoek gehaald en nog even in de Friends bar gezeten. Zo hebben we alles gedaan wat stereotiep is voor Viang Vieng. Echt top, maar teveel par­ty­plek voor mij.