Ourwalkabout.nl is a blog about the world trip Michiel de Wit and Judica Wondergem are making in 2010.

8 March 2010, 7:01

Russische internationale vrouwendag

Het is nu maandag 8 maart en dat is in Rus­land een nationale feestdag. De afgelopen twee dagen is er al naar­toe geleefd. In Rus­land ken­nen ze geen moed­erdag maar hebben ze inter­na­tionale vrouwendag. Inter­na­tion­aal omdat het ook in Ned­er­land vrouwendag is, maar hier wordt er echt iets mee gedaan. Docen­ten, uni­ver­siteiten, scholen en andere over­hei­dsin­stellin­gen zijn dicht, vanaf zater­dag wordt er overal al aan geref­er­eerd, want ook toen waren al veel scholen dicht en werd er al gefeest. Het is vergelijk­baar met moed­erdag, alleen wordt het hier dan beter gevierd. Vrouwen doen in principe de hele dag geen klus­jes en de man­nen kopen iets voor de vrouwen. Omdat wij de ‘Babuscka’ (oma) van Jane wilden bedanken voor het feit dat ze zo lekker kookt hebben we gis­teren voor haar een roos gekocht. Ze was hele­maal blij en geemo­tion­eerd. Van bli­jd­schap pakte ze me beet en over­welmde me met kussen. Het broertje van Jane (17 jaar) en haar vader (die samen met haar moeder elders woont) zijn al bij de andere oma langs­ge­weest. Toen ze terug kwa­men had­den ze voor Jane, Babushka en mij bloe­men, kaarten en een lief klein ted­dy­beertje meegenomen. Michiel was het er ook wel mee eens dat we dit in Ned­er­land voor ons in ieder geval in gaan voeren. Trouwens, ergens eind feb­ru­ari is er dan natu­urlijk ook inter­na­tionale mannendag.

De afgelopen dagen heb ik Egor (het broertje) nogal zit­ten pla­gen dus ik voelde me erg schuldig. Als uitwissel­ingsstu­dent heeft mijn zus me ooit Lakrisal opges­tu­urd, ontzettend lekker vind ik het, maar die Amerika­nen von­den het zo heftig dat ze ervan moesten huilen. Ik vertelde dit ver­haal aan Egor en zei dat hij natu­urlijk een ‘echte’ man is en niet zo zwak als die Amerika­nen en gaf hem een Lakrisal. Hij vond het ver­schrikke­lijk! Sinds­dien was de deal dat hij ook vor ons iets moest vin­den, hij probeerde het met kwark/ zure room. Uit­er­aard ken­nen we dat en reageer­den niet zoals gewenst. Ver­vol­gens kwam nog een drankje gemaakt van paar­den– en geit­en­melk, het was het beste te omschri­jven als karnemelk met koolzuur. Gis­ter­avond heb ik hem nog her­rin­nerd dat we van­daag vertrekken en net kwam hij met iets aan. Een soort van spek met aan de buitenkant het sterke kruiden, toen ik een hap nam vertrok mijn gezicht volledig, de stand is nu dus 1–1.

We zijn in Irkutsk niet zo druk geweest met posten omdat we ontzettend veel hebben gedaan. Hieron­der volgt nog een korte samen­vat­ting van de eerste dag. Op zater­dag zijn we aangekomen om 04.55 in de ocht­end. We had­den tussen 9:00– 10:00 met Jane afge­spro­ken in een café. Op zich was alles oke in het Hot express cafe (alles behalve de wc’s, maar goed). De zaak was 24 uur per dag open… dat klopte helaas niet hele­maal. Tussen 9:00 en 10:00 was het ges­loten omdat ze alles schoon gin­gen maken. Daar ston­den we dan… –23 graden met onze rugza­kken voor het Hot express Cafe. Gelukkig kwam Jane eraan en waren we snel bij haar apparte­ment. Voor Rus­sis­che maat­staven is het ontzettend luxe. Op zater­dag hebben we verder nog les­gegeven bij Jane op school. het is een soort extra school waar kinderen extra les kun­nen kri­j­gen voor of buiten het nor­male onder­wijs om. Ze geeft privéles en we hebben spel­let­jes gespeeld met de meis­jes. De meis­jes had­den voor vrouwendag alle­maal iets lekkers bij zich voor Jane. Daarna hebben we met een col­lega thee gedronken. Op de een of andere manier vin­den ze ons hier toch heel erg bij­zon­der, ik heb zelfs betaald gekre­gen voor de lessen. Omgerek­end 12 euro, maar voor hier is het een flink bedrag. Het engels is op zich hele­maal cor­rect, maar het Rus­sis­che acc­cent blijf je horen. Voor hen zijn wij natives, al klopt dat natu­urlijk ook niet helemaal.

Na de thee zijn we nog wat gaan rond­lopen in Irkutsk (brrr..) en voegde zich Katja bij ons, een vriendin van Jane die Duits studeert (en het zeer goed spreekt!). We zijn in een soort pit­toresk cafe wat gaan drinken, het was van bin­nen hele­maal beschilderd zodat het eerder een tuin leek. Omdat het van­daag vrouwendag is vier­den ze zater­dag dit al in de kroeg. Alle man­nen (incl. Michiel) moesten een com­pli­ment opnoe­men voor de vrouwen. Verder waren er nog rozen en andere pri­js­jes te win­nen maar de sfeer was geweldig.  ‘s Avonds heeft Jane nog Sushi voor ons gemaakt (ze heeft ook Chi­nees ges­tudeerd en een jaar in Bei­jing gewoont), het was heer­lijk! Omdat we zo vroeg zijn opges­taan zijn Michiel en ik daarna omgevallen en heer­lijk in slaap gevallen. Het was een geweldig begin van onze tijd hier in Irkutsk.

Nu is het tijd om te gaan douchen, want mor­gen zit­ten we weer de hele dag in de trein. Deze keer is de reis tweede klas, dus ik ben benieuwd!