Voordat we Laos verlaten nog even iets meer over de olifantentour. Hoe stuur je een olifant en heb je het idee dat het een beetje lukt? Er zijn veel verschillende commando’s voor de olifanten. Ze luisteren op zich wel naar de commando’s (vooral als je ze daarbij fysiek wat aanspoort) maar het beste luisteren ze naar hun eigen mahout.
De commando’s die wij geleerd hebben (fonetisch in het NL geschreven)
Paj: ga/ loop
Saj: links
Kwa: rechts
Soeng: Poot optillen ( om erop te klimmen)
Hauw: Stop
Mep Long: liggen of onder water gaan
Bong bong: drinken
Zoo: Sleep ketting dichterbij
Bonn: Haal iets uit de weg (hoog)
Toi: Achteruit
Ben: Omdraaien
Verder nog even een korte terugblik op Laos en de Lao. We waren aan het begin geshockeerd toen we uit Vietnam waren. De Lao zijn zeer relaxte mensen. Ze hebben medelijden met mensen die teveel denken of moeten doen. Over het algemeen zijn ze ontzettend vriendelijk en niet zo commercieel ingesteld. Soms als we ergens kwamen en wilden eten of iets kopen leek het bijna teveel moeite om voor ons op te staan. Dit was niet overal zo en als je geholpen wordt dan is de vriendelijkheid wel zo groot dat ze je goed helpen of dat je lekker eet.
De olifantentrip was wat dat betreft echt anders. De mahouts hebben een zware baan aan de ene kant, maar ook een droombaan aan de andere kant. Elke ochtend voor dag en dauw op om de olifanten te halen en als er toeristen zijn rijden ze achterop op de olifant, of ernaast. Het is een gezellige boel en als de olifanten zijn ‘gestald’ om even ergens te eten dan knappen de mahouts een uiltje. Ze lopen, kletsen en lachen veel en ‘s middags om een uur of 4 zijn ze klaar.
Verder is het in heel Laos erg gebruikelijk om een winkel aan huis te hebben. Dan lig je dus lekker tv te kijken en als er iemand langskomt dan loopje even naar de balie. Alles gaat heel rustig en daar hebben we wel eens aan moeten wennen. Zo hebben wij tijdens de tours de binnenlanden in en op de brommer hele families zien rondhangen waarbij er niets werd gedaan. Navraag wees uit dat ze 1 keer per jaar rijst planten en oogsten en dat is tijdens de regntijd en dat ze eigenlijk de rest van het jaar niets te doen hebben. Dat heeft iets te maken met de instelling denken wij, jezelf nuttig maken kan altijd.
De meeste Lao willen zoveel mogelijk geld voor zo weinig mogelijk werk. Of liefst geld voor niets. Laos is een relatief arm en corrupt land. De meeste projecten (wegen, bruggen) worden door andere landen gefinancieerd. De Lao hebben zelf niet genoeg daadkracht om dat te doen, helaas.
Wij vertrekken vanavond vanuit het prachtige en rustige Laos naar het momenteel geweldadige en politiek instabiele Thailand. Eens kijken hoe de Thai verschillen.
