Het is vijf uur, in het kantoortje van de duikschool (ook wel bekend als ons tweede huis hier op KohTao) zit ik te wachten tot de boot terug komt met Michiel. Vanwege grote drukte vaart de boot op dit moment 2 keer per dag uit, ik ben vanmorgen meegeweest en had wel behoefte aan een middagje rust.
De afgelopen dagen voel ik me nogal slapjes, ik heb ergens een keer eits verkeerds gegeten en nu krijg ik kramp als ik eet en zit ik vaker op het toilet dan ik wil. Ach… tot nu toe hebben we zoveel mazzel gehad dat ik zeker niet mag klagen. Het duiken is zo leuk dat ik me dat niet door wat buikpijn door de neus laat boren en zo rijgen de dagen langzaam aaneen.
Gisteren hebben we weer eens contact opgenomen met de vliegmaatschappij om de vluchten te wijzigen. We komen nog steeds begin januari terug (al is het weer een paar dagen later geworden) en hebben nu alles gepland zodat we maar kort in Sydney blijven maar wel langer naar Nieuw Zeeland en Zuid Amerika kunnen.
Het gaat goed met onze duikmeestertrainingen. we assisteren op ditt moment volop, zijn op één hoofdstuk klaar met de theorie en leren langzaam beter navigeren. Michiel heeft van de donaties voor zijn verjaardag nog een groot kompas gekocht en ik nog een kleintje voor op mijn horloge. elke dag zien we de zon in de zee zakken, het Thaise eten verveeld nog steeds niet en als de boot gaat zitten wij erop.
Het ziet er zelfs naar uit dat als we straks als DM aan de slag kunnen we daadwerkelijk nog kans maken om iets te verdienen. met enige mazzel kunnen we dan in ieder geval onze huur eruit krijgen en zo weer wat meer sparen voor het duurdere Nieuw Zeeland.
Morgenavond is de finale, en de duikschool staat op zijn kop. Als we winnen gaan we een Nederlandse vlag plaatsen op de meest favoriete duiksite. Zelfs Michiel heeft een oranje shirt gekocht en we feesten in ieder geval al voor de wedstrijd. Hier begint die namelijk pas om 01:30 ‘s nachts en om wakker te blijven moet er natuurlijk worden gedanst. Als we winnen… ik heb geen idee hoe we dat nog kunnen vieren, de meeste kroegen zijn namelijk dicht tegen die tijd. Gevierd zal het worden, maar dan toch wel jammer dat we niet in Nederland zijn.
! Na vier duiken in open water (van minimaal 5 en max 18 meter en een minimumtijd van 20 minuten per duik) en ontelbare oefeningen onder water, een pitttige theorietoets en veel visjes zijn we eindelijk gebreveteerd.
