Ourwalkabout.nl เป็นบล็อกเกี่ยวกับโลกเดินทาง Wit Michiel de และ Judica Wondergem จะทำในปี 2010

มาเลเซียได้เป็นไมเคิลเขียนจริงๆเป็นประสบการณ์ที่แตกต่างกัน สำหรับผู้อ่านที่ยังคงภักดีของเราเมื่อเราจะเริ่มต้นการเดินทางอีกครั้งในเดือนจริงๆตามรายงานสภาพอากาศในแต่ละวันเพราะเราแล้วสิ่งที่เกิดขึ้น หลังจากที่ 3 วันที่ได้รับหายไปเป็นเวลาสามโพสต์ใหม่เรามีประสบการณ์มาก

รุ่นอีกเล็กน้อยของเรื่องก่อนที่จะเช้าวานนี้เมื่อเรารีดออกมารถไฟที่พวกเราเดินได้อย่างรวดเร็วเพื่อออก (แสดงอำนาจมากอีกครั้งด้วยปืนใหญ่) ที่มีอยู่แล้วหลายสิบรถจักรยานยนต์มีความพร้อมในการขนส่งสินค้า งีบหินขนาดเล็กที่พาเรายังคง 30TBH (0.75 ยูโร) และข้ามพรมแดนได้อย่างรวดเร็ว เป็นที่กล่าวถึงเราใช้ร่วมกันบนรถแท็กซี่กับเดวิด, ฝรั่งเศสขอวีซ่าของเขาไป Kota Bahru ตั้งแต่ทางขึ้นในรถแท็กซี่ที่ฉันไม่สามารถจำมุมมองผมพูดโดยทั่วไปมาก แต่เมื่อดาวิดมาผมจะไม่แทรกแซง

หนังสือเดินทางเอาออกไปได้อย่างรวดเร็วและมี twos ของมันอยู่บนท้องถนนเพราะหลังจากการนอนหลับโดยเฉลี่ยไม่ได้เป็นสิ่งที่ชาวฝรั่งเศสช่างพูดมากเกินไป เขาแนะนำให้เรายังคงได้รับ Mydin ที่ผ่านมาซูเปอร์มาร์เก็ต หลังจากที่รอบของโรงแรมจนพบโรงแรมในราคาและบริการที่มีความสอดคล้องกับความปรารถนาของเรา อร่อยและถล่ม แต่ยังคงอยู่นอก

ที่ซูเปอร์มาร์เก็ตที่เราทำสำเร็จจริง บนเกาะทุกอย่างเป็นสองเท่าของแพงเป็นทางเลือกและมีน้อย แปรงสีฟันอาบน้ำฝักบัวเจลน้ำมันทารกและตารางลูกเทนนิส (สำหรับเอ็ดแอตทริบิวต์เพื่อดำน้ำลึก) ถูกทุบ ไมเคิลและฉัน foraged แพร่กระจายผ่านร้านค้าบางครั้ง ที่ช่วงเวลาเช่นนี้ฉันสามารถบอกเด็กชายวัยรุ่นที่เล็กอย่างฉัน "บอบบาง" ผีสิง แน่นอนผมมีกางเกงขายาวและปกคลุมไหล่ของฉัน แต่อาจจะหลังจากที่ผมมองมาตรฐานท้องถิ่นยังคงมีลักษณะเหมือนโสเภณี

มีแม้กระทั่งชุดชั้นในแผนกที่ฉัน (คิดว่าฉัน) ได้พบบางสิ่งบางอย่างในขนาดที่เป็นของฉัน, ยุโรปขนาด op.Nadat เราอยู่ที่นั่น (ไม่รวมแถวที่อยู่ในใจ) ได้ตัดสินกระเป๋าของเราถูกปิดผนึกด้วยผูกสาย, คูปองคือ ถุงและติดอยู่ที่ประตูทางออกของร้านที่คุณได้ประทับบนใบเสร็จรับเงิน ตัวอย่างเช่นคุณสร้างหรือการทำงานและยังเป็นเรื่องยากมากที่จะขโมยบางสิ่งบางอย่าง

เรามีสิ่งที่กลับมาน้อยไปที่โรงแรมและมาสรุปว่าชุดชั้นในที่ซื้อมาไม่เหมาะอยู่แล้ว กลับไปที่ร้านและคูปองให้กับผู้ปกครองของลูกค้า มันเป็นไปไม่ได้ในขั้นต้นเพื่อการค้า ตั้งแต่ผมซื้อมาดีน้อยกว่า 3 ชั่วโมงในความครอบครองของฉันและบัตรเข้าชมทั้งหมดได้นั่งฉันตระหนักบางสิ่งบางอย่างมากขึ้น ผู้หญิงคนถามว่ามีอะไรที่ไม่ในขนาดที่เป็นของฉันในวันเสาร์ อะไรนั้นคือขนาดของฉันได้อย่างไร ฉันซ้ำขนาดที่เกี่ยวกับชุดชั้นในยุโรปเป็นเพียงขนาดของฉันจะเป็น เกี่ยวกับแผนกชุดชั้นในเพื่อดูว่ามีอย่างอื่น

ก่อนที่ผมจะดำเนินการต่อผมต้องยอมรับว่าในกลุ่มผู้หญิงในวัฒนธรรมอิสลามเป็นชนิดของการเชื่อมโยงรู้ว่าผมไม่ได้ใช้ หลายครั้งที่ฉันถูกมองโดยผู้หญิงและมีเสียงหัวเราะที่เป็นมิตรและสุภาพ มันรู้สึกเหมือนเราใช้ร่วมกันลับที่ส่วนที่เหลือไม่ทราบว่ามากแตกต่างกันและพิเศษ

แผนกชุดชั้นในถูกย้ายแล้วสวรรค์และโลกที่จะทำบางสิ่งบางอย่างในขนาดและรสชาติของฉันไปหา มีสิ่งที่ฉันมองไปรอบ ๆ ก็พบว่ามีไม่บางห้องลอง อีกครั้งโดยไม่ต้องซื้อสิ่งที่ผมกล้าไม่ได้จริงๆพอดีอีกต่อไป อย่างไรก็ตามโดยไม่ต้องกังวลใจต่อพนักงานหญิงที่ขายของเก็บไว้สำหรับทำชุดชั้นในไปทางด้านหลังและมีผมเป็นขวาในการจัดเก็บ / ซุปเปอร์มาร์เก็ต, แต่งตัวเต็มที่กับชุดชั้นในสีแดงมากกว่าเสื้อผ้าของฉัน ฉันยอมรับว่าฉันไม่อายที่ง่าย แต่นี้คือจริงๆเกี่ยวกับขีด จำกัด ของฉัน

แน่นอนผมยังไม่ได้ซื้อชุดชั้นในนั้น แต่เราจะได้รับบัตรกำนัลสำหรับจำนวนเงินที่ ยังคงค้นหาสิ่งที่เราจำเป็นต้องใช้เพื่อกึ่งจำนวน 3 €มา คุณยังคงสามารถซื้อค่อนข้างมากสำหรับ

เช้าวันถัดไปได้อย่างรวดเร็วไปยังสถานกงสุลโดยรถแท็กซี่ที่ชายแดนกับจักรยานไปที่สถานี มีมากมายของเวลาและเรามีความสุขแสนอร่อยเป็นพิเศษกล้วยทอดกรอบ เดินทางโดยรถไฟเป็นเวลานานเหนื่อยร้อน แต่เราจะมามี

การเดินทางครั้งนี้ฉันจะไม่ลืมเร็ว ๆ นี้ แต่มันยอดเยี่ยมจริงๆที่จะตื่นขึ้นบนเรือ, ดวงอาทิตย์มาติดกับบ้านของคุณ paradeiland ชั่วคราว